้วย”
โม่ชิงอู่กล่าวอย่างไม่แยแสว่า “ท่านพ่อบุญธรรมต้องการที่จะทำอะไร? แน่นอนว่าจะต้องเป็นการตัดสินใจของเขาอยู่แล้ว และมันก็ไม่ใช่สิ่งที่ข้าจะตัดสินใจได้”
“เข้าไปข้างในกันเถอะ!” โม่ชิงอู่เดินเข้าไปข้างในแล้ว ขณะเดียวกันสีหน้าของไป๋ฉางก็มีแต่ความรู้สึกขุ่นเคืองใจ
ตอนที่เข้าไปในห้องส่วนตัว อยู่ ๆ เจ้าเมืองโม่เชวี่ยก็รู้สึกถึงบรรยากาศที่เย็นยะเยือกขึ้นมาอย่างกะทันหัน และในตอนนี้กลับมีชายที่สวมชุดสีดำคนหนึ่ง นั่งอยู่ข้างกายมู่เฉียนซี
“ขะ…เขา…” เจ้าเมืองโม่เชวี่ยเบิกตาโพล่งขึ้น
ไม่มีผู้ใดที่สามารถลักลอบเข้ามาในโรงประมูลหวางเฉิงได้ แต่ทว่าชายผู้นี้กลับเข้ามาได้แล้ว
การมีอยู่ของจิ่วเยี่ย มู่เฉียนซีก็ไม่อาจที่จะปิดบังเจ้าเมืองโม่เชวี่ยที่ให้ความร่วมมือกันอยู่ตลอดได้ เช่นนั้นจึงได้พูดเรื่องนี้ออกมาก่อน
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ท่านเจ้าเมืองโม่เชวี่ย เขาคือจิ่วเยี่ย อาจจะอยู่ข้างกายของข้าตลอดเวลา ท่านจะต้องเคยชินเข้าไว้! แต่ทว่าการมีอยู่ของเขา ท่านห้ามพูดออกไป มิฉะนั้นอย่าโทษว่าข้าโมโหโดยไม่ไว้หน้าใครทั้งสิ้นก็แล้วกัน”
“ขอรับ! ข้าไม่พูดจาส่งเดชอย่างแน่นอน” โม่เชวี่ยกล่าว
เสียงเย็นยะเยือกของจิ่วเยี่ยดังขึ้นมาว่า “คำแนะนำ
