ของซี ไม่ครอบคลุมเอาเสียเลย! ข้าก็คือว่าที่สามีของซี”
จิ่วเยี่ยเอามู่เฉียนซีมากอดไว้ในอ้อมกอด และใช้ท่าทางที่ใกล้ชิดมากที่สุด เพื่อแสดงความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดของเขาทั้งสองคน
เจ้าเมืองโม่เชวี่ยอยู่ในฐานะที่เป็นก้างขวางคอ และยังรู้สึกได้ถึงความอันตรายและความน่าเกรงขามของผู้ยิ่งใหญ่ ฉะนั้นจึงทำได้เพียงแค่ลดความรู้สึกการมีตัวตนอยู่ของตนเองลงให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อไม่ให้ไปขวางหูขวางตาเขาผู้นั้น
งานประมูลใกล้ที่จะเริ่มขึ้นแล้ว และสิ่งของที่จะเป็นประโยชน์ต่อเผ่าหงส์มากมายหลากหลายต่างก็จะถูกนำออกมาประมูลด้วยเช่นกัน
อย่างเช่นพวกนทีแห่งวิญญาณของสายเลือดบริสุทธิ์เอย! ยาเสริมความแข็งแกร่งเป็นต้นเอย…
ยาลูกกลอน ขายได้ราคาแพงมากจริง ๆ
ดังนั้นนี่ก็เป็นโอกาสในการหาเงินที่ง่ายมากที่สุด ซึ่งมู่เฉียนซีเกือบจะพลาดไปแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “ท่านเจ้าเมืองโม่เชวี่ย จำเป็นที่จะต้องผ่านขั้นตอนอะไรบ้าง ถึงจะสามารถส่งยาลูกกลอนไปขายในงานประมูลได้”
เจ้าเมืองโม่เชวี่ยกล่าวว่า “สิ่งนั้นไม่ใช่ระดับที่ข้าสามารถเอื้อมไปถึงได้ ข้าก็ไม่รู้เช่นกัน แต่ว่าข้าจะพยายามไปสอบถามมาให้”
“อื้ม!”
หลังจากนั้น ก็มีสมุนไพรวิญญาณแบบพิเศษ
