่อยากจะเสียเวลาในการไล่ตามไปด้วย เขากล่าวว่า “ไปดูตาแก่คนนั้นก่อนจะดีกว่า จะต้องทำให้แน่ใจว่าข้อมูลได้ถูกเปิดเผยไปแล้วหรือไม่!”
ขวงจวิ้นอ๋องพุ่งตรงไปยังทิศทางที่พำนักของราชาโม่
จิ่วเยี่ยได้อุ้มมู่เฉียนซีออกห่างจากวังจักรพรรดิหงส์นิล เขากล้บมองลงไปยังมู่เฉียนซี “ข้าเพิ่งออกไปเพียงครู่เดียวเท่านั้น ซีก็มาเสี่ยงอันตรายอยู่ที่นี่เสียแล้ว ดูท่าแล้วเมื่อคืนวานข้าจะทำให้ซีเหนื่อยไม่พอเสียกระมัง ซีว่าใช่หรือไม่?”
“ไม่ใช่ มันไม่ใช่แน่นอนอยู่แล้ว” มู่เฉียนซีกล่าว
จิ่วเยี่ยมาเร็วกว่าที่ได้จินตนาการเอาไว้ อีกทั้งยังไม่ใช้สุ่ยจิงอิ๋งในการพามาอีกด้วย
“ไม่ใช่จริง ๆ อย่างนั้นหรือ?”
อู๋ตี้และเสี่ยวหงเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในการมาต่อสู้กับมู่เฉียนซี แต่ทว่าภายใต้แรงกดดันที่แข็งแกร่งมากของราชาจิ่วเยี่ย จึงไม่กล้าออกมาทำให้อารมณ์เสีย และไม่กล้าไม่รบกวน
“ดึกมากแล้ว! พวกเรากลับกันเถอะซี” จิ่วเยี่ยพานางกลับไปด้วย
ในเวลานี้ จื่อโยวและคนอื่น ๆ ที่ได้มาถึงโลกของหงส์ก็ได้ถูกจิ่วเยี่ยทอดทิ้งเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เช่นนั้นแต่ละคนก็มาทำเรื่องของตัวเองกันเถอะ!
หากทำภารกิจไม่เสร็จเรียบร้อย จะต้องแย่มากแน่นอน!
จื่อโยวกล่าวว่า “เยี่ย เจ้าไร้น
