้ำใจไร้คุณธรรมและไร้เหตุผลถึงเพียงนี้ได้อย่างไร เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงสามารถดื่มซุปเนื้อได้ทุกวัน ข้าแม้แต่เนื้อก็ยังไม่ได้เห็นเลยด้วยซ้ำ”
มู่เฉียนซีเสี่ยงภัยบุกเข้าไปในพระราชวังจนเกือบถูกขวงจวิ้นอ๋องจับได้อยู่แล้ว และตอนนี้ก็ถูกจิ่วเยี่ยจับได้อีก เพียงเท่านี้มู่เฉียนซีก็สามารถที่จะทำนายจุดจบของตนเองได้แล้ว
“ข้า…แม้ว่าจะอันตรายไปสักหน่อย แต่ว่าข้าก็ไม่ได้…อื้อ…”
ริมฝีปากถูกปิดผนึก ทำให้คำพูดไม่สามารถพูดออกมาได้
หลังจากที่จิ่วเยี่ยได้ลิ้มรสอย่างบ้าคลั่งแล้ว จากนั้นก็กล่าวว่า “ซีไม่ได้รับอนุญาตให้เถียง”
“อือ…”
…
ขวงจวิ้นอ๋องจ้องมองไปที่ราชาโม่ แล้วกล่าวอย่างกังวลใจว่า “ฝ่าบาท พระ…พระองค์เหตุใดถึงฟื้นขึ้นมาเร็วเช่นนี้ ไม่เป็นอะไรแล้วใช่หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”
ราชาโม่ตรัสว่า “ไม่เป็นไร! ร่างกายดีขึ้นไม่น้อยแล้ว ข้าก็ไม่อาจที่จะนอนอยู่ตลอดได้ จนต้องรบกวนให้เจ้าจัดการเรื่องทุกอย่างไปด้วย”
ราชาโม่ไม่ได้อยู่อย่างเก็บตัว และเขาก็มีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นานแล้ว เดิมทีก็ไม่จำเป็นต้องเก็บตัวเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งเลย
เขาเพียงแค่ใช้วิชาลับในการหลับลึก และพยายามยืนหยัดไว้ช่วงเวลาหนึ่ง
ขวงจวิ้นอ๋องกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “นี่เป็นส
