เชื่อ ไม่มีใครเชื่อแน่!” คนคนหนึ่งกล่าวขึ้นด้วยความตื่นตระหนก
ฉื้อลั่วอวี่รู้สึกได้ถึงอันตรายที่ใกล้เข้ามา นางรีบโคจรพลังวิญญาณขึ้นเตรียมที่จะหลบหลีก
“ทักษะโยวจั๋ว!”
ตูม!
การโจมตีของทักษะวิญญาณนี้แฉลบผ่านร่างนางไป
พลังอันทำลายล้างนี้ทำให้ฉื้อลั่วอวี่รู้สึกสั่นสะท้านจนเหงื่อเย็นผุดพรายท่วมตัว จนไม่ได้สนใจเลยว่าขนหงส์ของนางนั้นร่วงหล่นลงมามากมายเท่าใดแล้ว
ทันใดนั้นเอง กระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณก็พุ่งตัดผ่านอากาศมา มู่เฉียนซีตะโกนด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “เพลิงสังหารซิวหลัว!”
เปลวไฟสีแดงฉานพุ่งเข้ามาอย่างรุนแรง ประกายไฟสว่างวาบขึ้นและพุ่งขึ้นไปกลางอากาศ
ปัง!
ร่างของฉื้อลั่วอวี่ร่วงลงมาอย่างน่าสังเวช อาการบาดเจ็บที่บาดเจ็บอยู่แล้วนั้นยิ่งทวีคูณขึ้นอีก!
พื้นดินปรากฏรอยแยกอันน่าสะพรึงกลัวขึ้น ร่างของฉื้อลั่วอวี่ยังมีเปลวไฟแผดเผาอยู่เนือง ๆ นางรีบดับไฟอย่างรวดเร็ว
ร่างกายของนางถูกแผดเผาจนดำไหม้ มู่เฉียนซีรีบไล่ตามไป
“คุ้มกันลั่วอวี่ แล้วขวางนางเอาไว้!”
“เร็วเข้า!”
“ท่านพี่หญิงลั่วอวี่ เป็นอย่างไรบ้าง!”
คนของเผ่าหงส์เพลิงเหล่านั้นตื่นตระหนกขึ้นแล้ว ฉื้อฉินรีบพุ่งเข้าไปหา
“พวกเจ้าไสหัวออกไปให้หมด!”
ปัง ป
