มนุษย์อย่างเจ้าแน่ แต่หากเจ้าไม่ยอมเอาของสมบัติล้ำค่าของเผ่าหงส์ออกมา เช่นนั้นเจ้าก็ต้องไปกับข้าแล้ว”
“ก็ข้าบอกแล้วว่าข้าไม่ได้รับสมบัติล้ำค่าอันใดของเผ่าหงส์มา” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ได้รับหรือไม่ ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะบอกแล้วจะเป็นเช่นนั้นเสมอไป ในเมื่อเจ้าไม่ยอมรับ เช่นนั้นก็ต้องไปกับข้าสักหน่อยแล้ว” หัวหน้าเผ่าหงส์เพลิงกล่าวอย่างเด็ดขาด
“ช้าก่อน!” โม่ชิงอู่เดินออกไป
“หัวหน้าเผ่าหงส์เพลิง มู่เฉียนซีเป็นคนของเผ่าหงส์นิลของพวกข้า ต่อให้นางผ่านการทดสอบจากหอหลอมอัสนีและได้รับสมบัติล้ำค่าของเผ่าหงส์ไป แต่ของล้ำค่านั้นก็ไม่จำเป็นต้องให้เป็นหน้าที่พวกเจ้าจัดการกระมัง ข้าจะพานางกลับเผ่าหงส์นิล”
เผชิญหน้ากับหัวหน้าเผ่าผู้นี้ ในใจของโม่ชิงอู่กลัดกลุ้มมาก
หัวหน้าเผ่าหงส์เพลิงกล่าว “ข้าได้รับคำสั่งลับมาจากท่านราชาเทพ ให้บุตรสาวของข้าไปนำของล้ำค่าของเผ่าหงส์มา ดังนั้นเรื่องนี้เผ่าหงส์นิลของพวกเจ้าจะเข้ามายุ่งเกี่ยวไม่ได้”
“เหอะ ๆ ๆ! บุตรสาวของเจ้าไร้ความสามารถ แต่กลับใช้วิธีการแย่งชิงอย่างนั้นเหรอ เผ่าหงส์เพลิง ช่างสง่างามยิ่งนัก!”
“สาวน้อย ข้าจะไม่ต่อปากต่อคำกับเจ้าแล้ว เอาสมบัติล้ำค่านั้นออกมาเดี๋
