ยวนี้!”
หากทำเป็นหูทวนลมก็ยากจะหลีกเลี่ยงความวุ่นวายได้
เขากล่าว “ทุกคนรีบออกไปจากแคว้นหลอมอัสนี อย่าได้เข้ามาขวางทางข้าเป็นอันขาด!”
รังแกมนุษย์สาวน้อยคนหนึ่งมันเป็นเรื่องที่น่าเกลียด แต่หากไม่มีใครเห็น ก็ไม่เป็นไร!
เหล่าผู้คนที่ดูความครึกครื้นอยู่ในตอนนี้ ต่างก็ไม่กล้าดูดกันต่อแล้ว โม่ชิงอู่ก็ไม่กล้าอยู่ต่อแล้ว
นางกล่าว “มู่เฉียนซี เจ้าเชื่อฟังหัวหน้าเผ่าหงส์เพลิงก่อนเถอะ ข้าจะกลับไปหาพ่อบุญธรรมบอกให้พ่อบุญธรรมไปรับเจ้าที่เผ่าหงส์เพลิง”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “ไม่จำเป็น! พวกเจ้ากลับไปก่อนเถอะ!”
ทุกคนล้วนแต่กลับไปกันแล้ว ตอนนี้เหลือเพียงแค่คนของเผ่าหงส์เพลิงและมู่เฉียนซีแล้ว ไม่มีใครช่วยมู่เฉียนซีได้แม้แต่คนเดียว ไม่ว่ามู่เฉียนซีจะมีความสามารถมากเพียงใดก็ยากที่จะหลบหนีไปได้
