ก็ร่นตัวถอยหลังไปหลายก้าวโดยไม่รู้ตัว
พวกเขาทั้งสองร่วมมือกันแล้ว แต่ก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมู่เฉียนซี ตอนนี้ตอนเพียงตัวคนเดียว จะสู้ได้อย่างไรกันเล่า
คาดว่านางคงจะอาการสาหัสกว่าเฮยหลิวเป็นแน่ และคาดว่าต้องเสียโฉมอย่างแน่นอน
ฉื้อฉินกล่าว “ข้ายอมรับว่าข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้า แต่เจ้าก็อย่าได้ลำพองใจไปหน่อยเลย ต่อให้เจ้าขึ้นไปชั้นหกได้ เมื่อถึงตอนนั้นท่านพี่หญิงลั่วอวี่ก็ไม่ปล่อยเจ้าแน่”
มู่เฉียนหันหลังให้นางและพุ่งตัวเข้าประตูไปอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นมู่เฉียนซีไปแล้ว ฉื้อฉินก็โล่งอกไปเปราะหนึ่ง
ทว่า ภายในชั่วพริบตาเดียว เสียงพุ่งตัดผ่านอากาศก็ดังขึ้นมาจากทางด้านหลังนาง
ฟึ่บ! มีเข็มขนาดเล็กเล่มหนึ่งขุดผ่านร่างของนางจนเกิดบาดแผล
มันง่ายมากที่จะลงมือตอนที่นางไม่ได้ระแวดระวังป้องกันตัวแต่อย่างใดเช่นนี้ การที่มู่เฉียนซีจะทำให้นางบาดเจ็บ มันก็ไม่มีความยุ่งยากอันใดเลย
จากนั้นก็รู้สึกได้ว่าร่างกายของตนเองนั้นผิดปกติ สีหน้าของฉื้อฉินเปลี่ยนไปอย่างมาก พลางกล่าวว่า “มู่เฉียนซี…เจ้า…ไม่นึกเลยว่าเจ้าจะลอบกัด แว้งกัดข้า”
“แว้งกัดเจ้าแล้วมันจะทำไมล่ะ? เจ้าเริ่มตอแยข้าก่อน และข้าก็ไม่ได้ใจกว้างมากพอที่จะปล่อยเ
