าชิงอิ่งตะกละตะกลามเช่นนี้ เขาอยากที่จะดูดซับพลังธาตุพฤกษาทั้งหมดที่อยู่ในหอหลอมอัสนีนี้เลยหรืออย่างไร?”
ร่างสีฟ้าที่คุ้นเคยร่างนั้นร่อนลงมาจากกลางอากาศ มู่เฉียนซีรู้สึกถึงความสามารถที่แข็งแกร่งมากยิ่งขึ้นของชิงอิ่งได้อย่างชัดเจน
นางกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ความรู้สึกที่แข็งแกร่งขึ้นเป็นเช่นไรบ้าง?”
ภายในแววตาที่นิ่งสงบทั้งคู่ของชิงอิ่งเผยให้เห็นความไม่เต็มใจออกมา เขากระซิบว่า “เฉียน ข้าอยากจะหลับอีกแล้ว”
“เป็นอะไรไป? เกิดปัญหาอะไรขึ้นเช่นนั้นหรือ?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
ชิงอิ่งตอบกลับมาว่า “ข้าอยากจะหลับใหลสักครู่หนึ่ง หลังจากนั้น…”
“เมื่อถึงเวลานั้น ข้าก็อาจจะคิดออกว่า สิ่งของที่เฉียนกำลังตามหาอยู่มันอยู่ที่ใดกันแน่?”
มู่เฉียนซีสงสัยเล็กน้อย “สิ่งของที่ข้ากำลังตามหาเช่นนั้นหรือ? ใช่คัมภีร์หมื่นคำสาปหรือไม่? ไม่ถูกสิ ข้าได้รู้มาว่าคัมภีร์หมื่นคำสาปนั้นหายสาบสูญไปแล้วนี่”
ชิงอิ่งส่ายศีรษะแล้วกล่าวว่า “รอให้ข้าตื่นขึ้นมาก่อน เมื่อได้รับความทรงจำกลับคืนมาแล้ว ข้าจะบอกเฉียน”
เนื่องจากว่า แม้แต่ตัวของตนเองก็ไม่อาจแน่ใจได้ว่าจะนึกขึ้นมาได้หรือไม่ เช่นนั้นจึงไม่อยากที่จะให้เฉียนผิดหวังในภายหลัง ชิงอิ่งจึงตัดสินใจว
