่ายังไม่พูดอะไรเสียดีกว่า
“เช่นนั้นก็ได้ เจ้านอนเถอะ! ในเมื่ออิ่มหมีพีมันแล้วก็ควรจะต้องนอนสักตื่นหนึ่ง” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม
รอยยิ้มของมู่เฉียนซี สะท้อนอยู่ภายในดวงตาของชิงอิ่ง
หัวใจที่เฉียนมอบให้เขาดวงนั้น ดูเหมือนกับว่าจะควบคุมไม่ได้อยู่เล็กน้อย
ภายในความทรงจำต่างก็มีร่างของนาง และหัวใจดวงนี้ก็รองรับแต่นางเพียงเท่านั้น
และลางสังหรณ์ของเขาได้บอกเขาว่า การฟื้นฟูความทรงจำอาจจะไม่ใช่เรื่องที่ดีก็ได้
แต่เพื่อที่จะหาสิ่งของที่เฉียนต้องการชิ้นนั้น ฉะนั้นแล้วความทรงจำเหล่านั้น จึงจำเป็นต้องหามันกลับคืนมาให้ได้
“อื้ม! รอข้าตื่นนะเฉียน!” ชิงอิ่งเข้ามาใกล้มู่เฉียนซี แล้วกระซิบบอก
และมู่เฉียนซีก็ได้นำชิงอิ่งกลับเข้าไปอยู่ในแหวนมังกรเทพวารี หลังจากนั้นจึงออกเดินทางต่อ
หลังจากที่ผ่านม่านแสงสายฟ้าธาตุวารีชั้นที่สามมาได้อย่างราบรื่น ต่อไปก็เข้ามายังชั้นที่สี่
ครืน!
สายฟ้าที่น่าสะพรึงกลัวฟาดลงมา มู่เฉียนซีจึงได้ฝึกฝนร่างกายอีกครั้ง
ฟู่!
นางสูดหายใจเข้าลึก ทั่วทั้งร่างก็เปลี่ยนเป็นเลือดท่วมขึ้นมาในทันที
“มีทองอยู่ท่ามกลางสายฟ้า พลังอัสนีธาตุทอง นี่มันคมกริบเกินไปแล้วจริง ๆ”
ทั่วทั้งร่างของมู่เฉียนซีแปรเปลี่
