่าจะไปมุ่งเน้นกับอีกสองสถานที่ที่เหลือแล้ว
ฉื้อเมิ่งไม่คิดที่จะปล่อยโอกาสในการเสียดสีโม่ชิงอู่ จากนั้นก็มองมาที่พวกเขาแล้วกล่าวว่า “เอ๊ะ! เผ่าหงส์นิลของพวกเจ้า ยังมีคนที่ขี้ขลาดตาขาวไม่กล้าที่จะพบเจอผู้คนอยู่ด้วยนี่! เมื่อเข้าไปในหอหลอมอัสนีแล้ว ก็คงไม่อาจหลบซ่อนอยู่ในมิติของผู้ผูกพันธสัญญาได้แล้วล่ะนะ!”
หลังจากนั้นนางก็มองมาที่มู่เฉียนซี ด้วยใบหน้าอันงดงามและละเอียดอ่อนนั้นทำให้สายตาของนางเปล่งประกายไปด้วยความอิจฉา
“มนุษย์ผู้นี้ รูปร่างหน้าตางดงามมากเลยทีเดียว แต่ก็ไม่รู้ว่าความสามารถจะเป็นเช่นไร? คงจะไม่ใช่แจกันใบหนึ่งหรอกใช่หรือไม่?”
ถึงโม่ชิงอู่จะสวยมากกว่านางก็ช่างมันเถอะ ไม่คาดคิดเลยว่าเผ่าหงส์นิลจะมีหญิงสาวที่งดงามมากเช่นนี้อยู่ด้วย
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “คำพูดของเจ้ามันจะมากเกินไปแล้ว คนอย่างเจ้ามีตรงไหนที่คล้ายกับหงส์ตัวหนึ่งกัน ดูแล้วเป็นเหมือนไก่แดงตัวผู้ที่หยิ่งผยองตัวหนึ่งเสียมากกว่า?”
ไก่ตัวผู้!
ฉื้อเมิ่งโกรธขึ้นมาทันที “เจ้าพูดว่าอะไรนะ?”
และนั่นทำให้โม่ชิงอู่อดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ มู่เฉียนซีผู้นี้ไม่ว่าจะคำพูดแบบไหนก็กล้าที่จะพูดออกมาจริง ๆ สินะ?
“โอ้! เจ้าต้องการ
