ที่จะให้ข้าพูดอีกรอบหรือไม่?” มู่เฉียนซีเลิกคิ้วกล่าว
“มนุษย์ แล้วข้าจะให้เจ้าได้เห็นดีแน่!” ฉื้อเมิ่งพุ่งตรงออกไป แล้วกล่าวว่า “ปล่อยหงส์ของเจ้าออกมา แล้วให้มาสู้กับข้า!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “จัดการเจ้า ยังไม่ต้องใช้นางหรอก!”
“ดี! ดีเสียจริง!” บนร่างกายของฉื้อเมิ่งถูกปกคลุมไปด้วยเปลวเพลิง และเตรียมที่จะลงมือ
ในตอนนั้นก็มีเสียงเย็นยะเยือกเสียงหนึ่งดังขึ้นมา “ฉื้อเมิ่ง! พอได้แล้ว อย่ามาลงมือที่นี่”
ฉื้อเมิ่งเป็นคนใช้อํานาจบาตรใหญ่มาโดยตลอด แต่ทว่ากลับไม่กล้าที่จะไม่ฟังคำพูดของฉื่อลั่วอวี่
“ลั่วอวี่ ก็ได้ ข้าเชื่อฟังท่าน!”
ตอนนี้ยังไม่สามารถที่จะลงมือได้ รอให้เข้าไปในหอหลอมอัสนีค่อยว่ากัน
หวังว่า พวกคนของเผ่าหงส์นิลเหล่านี้ จะยังมีคุณสมบัติที่ได้เข้าไปสู่หอหลอมอัสนี
เพียงแต่ถ้าหากว่าพวกเขาไม่มีแม้แต่คุณสมบัติที่จะได้เข้าไปในหอหลอมอัสนี เช่นนั้นก็คงจะไม่มีคุณสมบัติพอที่จะให้นางได้ลงมือตั้งแต่แรก
ในเวลานี้โม่ชิงอู่เคยกวาดความเป็นอัจฉริยะจากทุก ๆ ด้าน ถึงแม้ว่าเผ่าหงส์ที่แข็งแกร่งมากที่สุดจะไม่ได้มาในครั้งนี้ แต่ทว่าคนที่มาเหล่านี้ก็ไม่ง่ายที่จะจัดการได้
ครืน!
สายฟ้าฟาดบนหอหลอมอัสนี ยิ่งส่งเสียงดังขึ้นเรื่อย ๆ
