“อย่างไรก็ตามของชิ้นนั้นไม่ใช่จะค้นพบได้ภายในชั่วครู่ เช่นนั้นก็รอให้นางกลับมาจากหอหลอมอัสนีก่อน! ถึงอย่างไรก็หนีไปไม่ได้อยู่แล้ว” ขวงจวิ้นอ๋องกล่าวอย่างใจเย็นด้วยความหน้าตาเฉย
“พวกเราอยากจะบอกพระองค์ว่าไม่คุ้มค่าเลยสักนิด เด็กสาวคนนั้น ช่างไม่รู้จักดีชั่วเลยจริงๆ”
“ไม่มีเรื่องอะไรแล้วอย่างนั้นหรือ?” ขวงจวิ้นอ๋องกล่าว
มู่เฉียนซียังคงอยู่ที่เมืองหลวงโม่หวงอีกหลายวัน และเงินที่ขายยาลูกกลอนนั้นเพียงพอที่จะให้มู่เฉียนซีได้กว้านซื้อสมุนไพรวิญญาณที่ต้องการได้ทั้งเมือง
หลังจากนั้นนางก็ไปทุกที่ของย่านการค้าเพื่อหาเคล็ดวิชาให้กับเสี่ยวโม่โม่ แต่ผลที่ได้ก็คือ…หาไม่เจอเลย
เคล็ดวิชาเป็นเงื่อนไขขั้นพื้นฐานที่สุดในการวางรากฐาน ร่างเดิมของเสี่ยวโม่โม่บกพร่องแต่กำเนิด ซึ่งจำเป็นที่จะต้องหาเคล็ดวิชาที่ดีที่สุดให้เจอถึงจะได้
มู่เฉียนซีกล่าวปลอบโยนเสี่ยวโม่โม่ที่กำลังผิดหวังว่า “เสี่ยวโม่โม่ อย่าเศร้าซึมไปเลย! ถึงที่นี่จะหาไม่เจอ แต่รอเมื่อจิ่วเยี่ยมาแล้ว บางที่เขาอาจจะมีเคล็ดวิชาที่เหมาะสมเอาไว้ฝึกฝนเจ้าก็ได้”
เสี่ยวโม่โม่กล่าวว่า “จิ่วเยี่ยหรือ? จิ่วเยี่ยที่เป็นสามีของนายท่านใช่หรือไม่?”
ดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำตาของเสี่ย
