ท่านเจ้าเมืองโม่เชวี่ยนึกถึงวาจาห้าวหาญที่เคยกล่าวไว้ก่อนหน้านี้ ทว่า ตอนนี้เขาอยากร้องไห้ก็ร้องไม่ออกเสียแล้ว!
“นี่เจ้าบอกว่านางกว้านซื้อสมุนไพรวิญญาณไปมากมายอย่างนั้นหรือ?”
“ใช่เจ้าค่ะ! จะซื้อสมุนไพรวิญญาณมากมายเช่นนั้นไปด้วยเหตุใดกัน? คงไม่ได้ของดีไปร้อยทั้งร้อยเป็นแน่ ช่างสุรุ่ยสุร่ายสิ้นเปลืองเงินทองยิ่งนัก! แถมยังซื้อไปเยอะแยะมากมายถึงเพียงนี้อีก” โม่เฟิงเชียนกล่าวด้วยความฉงนสงสัย
“ซื้อสมุนไพรวิญญาณไปมากมายเพียงนั้น หรือว่า…” เจ้าเมืองโม่เชวี่ยมีความคิดที่กล้าหาญความคิดหนึ่งขึ้นมา
“ข้าอยากจะไปคุยกับนางสักหน่อย!”
ครั้นแล้วโม่เชวี่ยก็รีบไปหามู่เฉียนซีด้วยความลุกลี้ลุกลน
มู่เฉียนซีที่กระเป๋าว่างเปล่า ในตอนนี้ก็กำลังคิดหาทางขายยาลูกกลอน สมุนไพรวิญญาณในโลกของหงส์มากมายเหลือคณานับถึงเพียงนี้ แถมยังราคถูกเป็นอย่างมาก จะไม่กวาดซื้อมาให้หมดได้อย่างไรกันล่ะ!
หากจะขายยาลูกกลอนก็ต้องไปปรึกษากับท่านเจ้าเมืองโม่เชวี่ย เช่นนี้จะเป็นการดีที่สุด
ก๊อก ๆ ๆ! พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มาทันที
“แม่นางมู่ ข้ามีเรื่องจะพูดคุยกับเจ้าสักหน่อย”
มู่เฉียนซีกล่าว “เข้ามาเถิด! ข้าก็มีเรื่องจะพูดคุยกับท่านอยู่พอดีเช่นกัน”
“อืม!”
เมื่อท่านเจ้าเมือง
