พวกเรากับมนุษย์อยู่ร่วมกันอย่างสันติ ขอเพียงแค่เป็นผู้ผูกพันธสัญญากับคนในเผ่าของข้า ทั้งสองก็นับว่าเป็นไปตามข้อกำหนดที่วางไว้แล้ว” เจ้าเมืองโม่เชวี่ยกล่าว
“แต่ทว่า ข้าไม่สนใจนะสิ!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเฉยชา
ถึงแม้ว่านางอยากจะไปที่เมืองโม่หวง แต่เป้าหมายของนางก็คือการไปหาคัมภีร์หมื่นคำสาป และไม่อยากจะเสียเวลาเพราะเรื่องอื่นอีก
“อะไรนะ? เจ้าไม่สนใจหรือ? เจ้าจะไม่มีความสนใจในหอหลอมอัสนีจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?” เจ้าเมืองโม่เชวี่ยกล่าวด้วยความประหลาดใจ
“ข้าพึ่งจะพาเจ้าเด็กน้อยนี้มาที่นี่ และไม่ค่อยมีความเข้าใจเกี่ยวกับเผ่าหงส์เท่าไรนัก หอหลอมอัสนีอะไรนั่นเก่งกาจมากหรือไม่?” มู่เฉียนซีถามขึ้น
โม่เฟิงเชียนเบ้ปากแล้วกล่าวว่า “เจ้าโง่เขลาเกินไปแล้ว! หอหลอมอัสนีนั้นทรงพลังมาก! ตราบใดที่ได้เข้าไป มันเป็นไปได้มากว่าตอนที่เผ่าหงส์ของพวกเราออกมาแล้ว ก็จะมีร่างกายที่ยอดเยี่ยมขึ้น อีกทั้งยังมีเคล็ดวิชาที่แข็งแกร่งมาก…”
เมื่อมู่เฉียนซีได้ฟังเช่นนี้แล้ว นางก็ยังคงไม่สนใจอยู่ดี
“สิ่งเหล่านี้ มันก็ไม่มีอะไรนี่?”
เจ้าเมืองโม่เชวี่ยแอบคิดในใจว่า ‘อย่างที่คาดไว้ โลกภายนอกนั้นแข็งแกร่งมาก สิ่งเหล่านี้ไม่อาจทำให้นางหวั่นไหวได้ ดู
