องได้กลายเป็นทะเลเพลิงไปภายในชั่วพริบตา
มู่เฉียนซีพุ่งตัวออกมาจากทะเลเพลิงอันแสนดำทมิฬ ถึงแม้อุณหภูมิจะสูงแค่ไหน ทว่ามู่เฉียนซีก็ยังคงไม่เป็นอะไรแม้แต่น้อย
เปลวเพลิงอันร้อนแรงนี้ ยังมิอาจสู้เปลวเพลิงของกระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณได้เลย
“เข้ามาเลย!” โม่เฟิงเชียนกล่าวด้วยความไม่จำยอม
ขนหงส์สีดำนิลก้านหนึ่งได้พุ่งออกมาด้วยความรวดเร็ว นั่นเป็นขนที่นางหวงแหนเป็นที่สุด!
เปลวเพลิงที่ห่อหุ้มขนนกนี้ ได้แปรเปลี่ยนเป็นกระบี่สีดำนิลขนาดยักษ์ กระบี่ยักษ์ได้ผ่าลงมาจากท้องนภาด้วยความบ้าคลั่ง
หากคมของกระบี่ยักษ์เล่มนี้โดนร่างของมนุษย์ผู้นี้เข้าแล้ว มนุษย์ผู้นี้ก็จะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย!
ไม่เพียงแต่จะต้องย่ำเข้าประตูผีไปเท่านั้น ทว่าร่างของนางก็จะถูกเปลวเพลิงสีดำนิลนี้เผาจนไม่เหลือซากอีกด้วย!
“สละขนนกเพื่อสังหารหนึ่งชีวิต! คุณหนูเฟิงเชียนจะโหดร้ายเกินไปแล้ว”
“หวังว่าสถานะของมนุษย์ผู้นี้คงจะไม่ได้สูงศักดิ์มากนัก มิฉะนั้นหากนางย่ำเข้าประตูผีไปแล้ว สำหรับเผ่าหงส์นิลอย่างพวกเราแล้ว ก็ถือว่าไม่ใช่เรื่องที่ดีแต่อย่างใด?”
“……”
“โล่วิญญาณน้ำแข็ง!”
พลังธาตุวารีถูกนำออกมาใช้ โล่น้ำแข็งชั้นหนาเตอะปรากฎขึ้นเบื้อง