หน้ามู่เฉียนซี
กระบี่ยักษ์สีดำนิลได้ฟันลงบนโล่น้ำแข็งราวกับหั่นเต้าหู้ก็มิปาน
ตูม!
พื้นดินถูกคมดาบฟาดฟันจนกลายเป็นร่องยาว และมู่เฉียนซีก็สามารถหลบหลีกได้อีกครั้ง
“หลบได้อีกแล้ว ความเร็วของนางไร้ขีดจำกัดจริง ๆ ความเร็วของนางจะไปสิ้นสุดที่ใดกัน?” ทุก ๆ คนต่างรู้สึกประหลาดใจในสิ่งที่เห็นเป็นอย่างยิ่ง
ในขณะนั้นเอง มู่เฉียนซีก็ได้ตอบโต้กลับ!
“มังกรน้ำแข็งท้าสวรรค์!”
ปัง ปัง ปัง! มังกรน้ำแข็งสามตัวได้พุ่งตรงเข้าหาโม่เฟิงเชียนด้วยความรวดเร็วปานสายฟ้าฟาด!
โม่เฟิงเชียนก็รีบหลบหลีกด้วยความรวดเร็วเป็นอย่างยิ่ง ทว่านางสามารถหลบมังกรน้ำแข็งได้เพียงสองตัวเท่านั้น มังกรน้ำแข็งอีกหนึ่งตัวจึงได้พุ่งมาเข้าชนนางอย่างรุนแรง
โครม!
เหล่าผู้ชมตกตะลึงจนดวงตาเบิกโพลง พลางกล่าวว่า “คุณหนูเฟิงเชียนได้รับบาดเจ็บแล้ว”
ตรงกลางของปีกสีดำนิลมีโลหิตไหลซึมออกมา
เพียงแต่รอยแผลนั้นปรากฏอยู่บนร่างของนางเพียงครู่เดียวเท่านั้น จากนั้นมันก็หายลับไปอย่างน่าอัศจรรย์
พลังรักษาตัวเองของสัตว์เทพนั้นแข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง ดังนั้นแผลขนาดเล็กเช่นนี้จึงสามารถฟื้นฟูกลับมาเป็นปกติได้อย่างรวดเร็ว
เมื่อโจมตีโม่เฟิงเชียนแล้ว มู่เฉียนซีก็ได้เดินหน้า
