ท่าทางของเจ้าเมืองหนานเจ๋อทำให้ผู้คนต่างรู้สึกว่า สำนักที่ถูกเจ้าเมืองหนานเจ๋อขานชื่อ จะต้องพบเจอกับอุปสรรคใหญ่หลวงอย่างแน่นอน
ท่านเจ้าเมืองหนานเจ๋อเริ่มขานเรียกชื่อ “สำนักลั่วเยว่!”
ในบรรดาสำนักต่าง ๆ สำนักที่โดดเด่นมากที่สุดในการแข่งขันผู้มากความสามารถในครั้งนี้ ก็จะถูกขานเรียกเป็นลำดับแรก และสำนักนั้นก็คือสำนักลั่วเยว่
“สำนักฉางฮวน!”
“……”
คนของสำนักที่ถูกเรียกขานชื่อ ห้ามออกไปแม้แต่คนเดียว และแน่นอนว่าสำนักที่ไม่ถูกเรียกขานชื่อ ก็รีบกลับออกไปอย่างรวดเร็ว
เจ้าสำนักฉางยวนกล่าว “แท้จริงแล้วก็ไม่ได้มีเรื่องอะไรหรอก ก็แค่ปรับเงินก็เท่านั้น! เจ้านั่นโลภอย่างกับอะไรดี”
จากนั้นเจรจากันไปเจรจากันมา สำนักลั่วเยว่ก็ถูกจัดไปอยู่ในลำดับท้าย ๆ
เมื่อมู่เฉียนซีพบว่าสีหน้าของเจ้าสำนักแต่ละสำนักที่เดินออกมา ล้วนดูอึดอัดคับข้องใจ นางก็ทราบได้ในทันทีว่าจะต้องไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน
จากนั้นเจ้าสำนักสวี่แห่งสำนักเล่ออันก็ได้เดินออกมา
เขาทอดมองไปยังมู่เฉียนซีแล้วกล่าว “ข้าจะให้โอกาสเจ้าอีกครั้ง ส่งยาถอนพิษมาให้ข้า”
“อาวุธลับนั่นเป็นของสำนักเล่ออัน! แล้วข้าจะไปมียาถอนพิษได้อย่างไร?” มู่เฉียนซีกล่าวน้