ู่เฉียนซีกล่าว “บอกกับคุณชายไป๋เจ๋อว่าทุกสิ่งอย่างจะดำเนินไปตามแผนเดิม! ข้าจะต้องปลอดภัยอย่างแน่นอน”
เจ้าเมืองหนานเจ๋อกล่าว “ดูเหมือนจิ้งจอกน้อยอย่างเจ้าจะได้เตรียมการวางแผนมาก่อนแล้วสินะ เช่นนั้นข้าก็ไม่ขอยุ่งเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องของข้าอีก!”
“เพียงแต่ เรื่องชดใช้เงินนั้นห้ามขาดแม้แต่อีแปะเดียว!ข้าไม่อยากไปทวงเงินจากจิ้งจอกจอมเจ้าเล่ห์ตัวอื่นแล้ว เจ้าจงนำเงินมาให้ข้าเสียดี ๆ!”
“ตอนนี้ข้าไม่ได้พกเงินมามากมายขนาดนั้น!”
“ไม่มีเงิน เช่นนั้นข้าก็จะกักตัวเจ้าไว้ชดใช้หนี้ที่เมืองหนานเจ๋อก่อน เมื่อใดที่ชดใช้เงินจนหมดแล้วก็ค่อยกลับไป”
เจ้าเมืองหนานเจ๋อเป็นคนเห็นแก่เงิน ถึงแม้มู่เฉียนซีกล่าวว่านางจะต้องไม่เป็นอะไร แต่เขาก็ยังไม่วางใจอยู่ดี!
บางคนที่เกิดคลั่งขึ้นมา มันก็น่ากลัวไม่น้อย
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าไม่มีเงิน มีแต่ยาลูกกลอน! ใช้ยาลูกกลอนค้ำประกันก่อนเป็นอย่างไร!”
มู่เฉียนซีนำสมุนไพรวิญญาณออกมาสามขวด เจ้าเมืองหนานเจ๋อจึงคว้าขวดยาเหล่านั้นมาแล้วกล่าว “หากเป็นยาลูกกลอนธรรมดา เจ้าก็อย่าได้คิดนำมาค้ำประกันอะไรทั้งสิ้น! อย่างน้อย ๆ ก็ต้องเป็นขั้นศักดิ์สิทธิ์!”
กลิ่นสมุนไพรอ่อน ๆ ก็ได้โชยมา “ยา…ยาลูกกลอนขั้นศักดิ์สิ
