มสามารถเลย”
“ข้าไม่เอาด้วยหรอก! เจ้าคิดว่าข้าโง่หรืออย่างไร!” เฉาหนานปฏิเสธหัวชนฝา
“ข้ายอมแพ้! ข้าขอยอมแพ้!”
“ศิษย์สำนักฉางยวนยอมแพ้อีกแล้ว นั่นมันเฉาหนานนี่! ทั้ง ๆ ที่ฝีมือของเขาออกจะแกร่งกล้าแท้ ๆ!”
“นี่เป็นศิษย์สำนักฉางยวนคนที่สองแล้วนะที่ยอมแพ้มู่เฉียนซี”
“นางแกร่งกล้าจริง ๆ อย่างนั้นหรือ? หรือมีเหตุผลอื่นแอบแฝงกันแน่?”
เฉาหนานยอมแพ้ เขากล่าว “เฉียนซี ข้าคิดว่าสำนักฉางยวนของข้าคงมีเพียงศิษย์พี่ใหญ่เท่านั้นที่พอจะเป็นคู่ต่อสู้ของเจ้าได้ ส่วนคนอื่น ๆ หากได้เป็นคู่ต่อสู้ของเจ้าแล้ว ก็ทำได้เพียงยอมรับความอับโชคแล้วยอมแพ้เจ้าไปก็เท่านั้น ข้าขอตัวก่อนล่ะ!”
การประลองครั้งถัดไปเป็นอะไรที่แปลกประหลาดเป็นอย่างยิ่ง!
การประลองทั้งสิบสนาม ศิษย์สำนักฉางยวนได้เป็นคู่ต่อสู้ของมู่เฉียนซีไปแล้วห้าสนาม
ผู้อาวุโสของพวกเขาก็แทบอยากจะร้องไห้ออกมาแล้วเช่นกัน
“แม่นางน้อยผู้นั้นเป็นตัวซวยของสำนักฉางยวนของพวกเราหรืออย่างไร? น่ากลัวมากจริง ๆ!”
“นะ…นี่ศิษย์สำนักฉางยวนยอมแพ้ไปห้าคนแล้วหรือนี่!”
“ผู้ที่ผ่านเข้าสู่การคัดเลือกเหลือเพียงหกคนเท่านั้น และสุดท้ายแล้วก็เหลือเพียงศิษย์พี่ใหญ่สำนักฉางยวนแล้ว ขะ…เขาคงไม่ต้องปร