ที่อยู่บนแท่นประลองก็เริ่มทำการโจมตีคู่ต่อสู้ในทันที
มีเพียงแท่นประลองชั้นบนสุดเท่านั้นที่ยังไร้ซึ่งการเคลื่อนไหว เดิมทีสถานที่ที่พวกเขายืนอยู่ก็สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนอยู่แล้ว
“นั่นเป็นศิษย์ของสำนักฉางยวนไม่ใช่หรือ! เหตุใดถึงเอาแต่ยืนทื่อเป็นท่อนไม้อยู่ตรงนั้นล่ะ ไม่เห็นจะขยับเขยื้อนไปไหนเลย”
“ได้ยินว่าสำนักฉางยวนแทบจะไม่มีศิษย์หญิงอยู่เลย คงไม่ใช่เพราะตกตะลึงกับหญิงงามอยู่หรอกนะ!”
“……”
สุดท้ายแล้วศิษย์สำนักฉางยวนก็กล่าว “ผู้อาวุโสมู่ ข้าคิดแล้วคิดอีก คิดแล้วก็คิดอีก ข้าว่าข้าไม่สู้แล้วดีกว่า!”
เขากล่าว “ผู้ตัดสิน! ข้าขอยอมแพ้!”
ทุก ๆ คนต่างก็พากันวิพากษ์วิจารณ์ในทันที “ยอมแพ้! ศิษย์สำนักฉางยวนยอมแพ้แล้ว”
“เป็นเช่นนี้ไปได้อย่างไร? ศิษย์สำนักฉางยวนดูไม่เหมือนคนที่จะยอมแพ้อะไรง่าย ๆ เลย เด็กสาวคนนั้นเก่งกาจจริง ๆ หรือ?”
“ทั้ง ๆ ที่โชคดีขนาดนั้นแล้ว ถูกจัดให้ไปอยู่บนแท่นประลองชั้นสูงสุด แต่กลับยอมแพ้เสียง่ายๆ น่าเสียดายจริง ๆ!”
ไม่นานนักผู้ตัดสินก็กล่าว “จางซิ่นสำนักฉางยวนยอมแพ้ มู่เฉียนซีสำนักลั่วเยว่ชนะ!”
ในขณะที่ทุก ๆ คนกำลังจดจ่ออยู่กับการเอาชนะอีกฝ่ายนั้น มู่เฉียนซีที่ไม่จำเป็นต้องออกแรงแม้แต
