รงว่าพวกเขาคงจะเดินเข้าไปแย่งชิงของกินมาจากมู่เฉียนซีและฉู่หลีแล้ว
“เห็นทีเด็กสองคนนั้นคงคิดจะสละสิทธิ์กระมัง! เวลาผ่านไปครึ่งหนึ่งแล้ว ยังไม่ออกตัวเลย”
“ไม่รู้ว่าพวกเขาถือดีหรือเชื่อมั่นในตัวเองกันแน่!”
“……”
บรรดาผู้คุมต่างก็พากันวิพากษ์วิจารณ์ไปต่าง ๆ นานา
เหลือเวลาอีกเพียงแค่หนึ่งเค่อเท่านั้น ทันใดนั้นมู่เฉียนซีก็ได้นำไก่ย่างกลิ่นหอมรัญจวนตัวหนึ่งออกมา แล้วกล่าว “ไก่ย่างนี่ข้าซื้อมาระหว่างทาง แต่มันมันไปสักหน่อย ข้าขอไม่กินก็แล้วกัน ผู้อาวุโสทุกท่านจัดการแข่งขันขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้พวกท่านเองก็ไม่ได้กินอะไรไปด้วย ต้องลำบากพวกท่านแล้ว! ไก่ย่างตัวนี้ข้าขอมอบให้พวกท่านก็แล้วกัน”
ไก่ย่างซึ่งห่อไว้ด้วยใบบัวได้ลอยไปยังสถานที่ที่บรรดาผู้คุมทั้งหลายกำลังเร้นกายอยู่อย่างรวดเร็ว พวกเขาจึงต้องรีบไปรับไก่ย่างห่อใบบัวไว้อย่างรวดเร็ว
เมื่อรับไก่ย่างมาแล้ว พวกเขาก็รู้สึกอึดอัดอยู่ไม่น้อย “เด็กน้อยคนนั้นรู้ได้อย่างไรว่าเราซ่อนตัวกันอยู่ตรงนี้?”
“ช่างเถอะน่า! นางคงจะได้ยินที่พวกเราพูดคุยกันกระมัง”
พวกเขาล้วนเป็นผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์มือฉมังในระดับต่าง ๆ ทั้งนั้น การที่พวกเขากำลังเร้นกาย
