ขึ้นอย่างน่าอนาถ
สิ่งที่อันตรายถึงชีวิตไม่ใช่หมอกหนาที่เข้าปกคลุมผืนทะเลสาบ ทว่าเป็นสัตว์วิญญาณจำนวนหนึ่งที่จอมงั่งกลุ่มหนึ่งได้ปล่อยออกมาในทะเลสาบ
ยามที่พวกเขาเหาะเหินผ่านไป พวกสัตว์วิญญาณเหล่านั้นก็เริ่มโจมตีอย่างบ้าคลั่งในทันที
ตู้ม ตู้ม ตู้ม!
มีคนจำนวนไม่น้อยที่ตกลงไปในทะเลสาบอีกครั้งและอีกครั้ง!
พวกสัตว์วิญญาณขนาดใหญ่ก็พอจะรับมือได้ ทว่าหากเป็นสัตว์วิญญาณขนาดเล็ก มันก็มีขนาดเล็กเสียยิ่งกว่ายุงเสียอีก
แค่เพียงถูกพวกมันกัด ทั่วทั้งร่างก็จะมีอาการชาวาบไปอย่างรวดเร็ว แล้วตกลงไปในทะเลสาปในทันที
มีเหตุการณ์ในทะเลสาบเกินขึ้นอย่างไม่หยุดหย่อน ผู้ที่คอยสังเกตการณ์อยู่ริมชายฝั่งก็พอจะคาดเดาเหตุการณ์ได้แล้ว เมื่อเหลือเวลาอีกไม่มาก พวกเขาจึงต้องรีบออกจากจุดเริ่มต้นเสียที!
เนื่องจากทราบแล้วจุดใดมีอันตรายอย่างไรบ้าง ดังนั้นพวกเขาจึงเดินทางไปได้ปลอดภัยกว่าพวกที่ออกไปก่อนหน้านี้ไม่น้อย
เวลาผ่านไปครู่ใหญ่แล้ว บริเวณลานข้างริมทะเลสาบก็หลงเหลือเพียงมู่เฉียนซีและฉู่หลีเท่านั้น
ใช่แล้ว! พวกเขายังคงรับประทานกันต่อไป!
บรรดาผู้คุมที่คอยเฝ้าดูอยู่ต่างก็รู้สึกหิวไปตาม ๆ กัน หากไม่ใช่เพราะต้องรักษาหน้าตาไว้ เก