ทันที นางได้เคยเดินในเส้นทางเช่นนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง
เหลิ่งหนิงจือกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ได้โปรดหยุดพูดเถอะ!”
นางทราบถึงเรื่องศึกสงครามกับตงจี๋ในครานั้น ตอนนั้นผู้เป็นนายไม่มีทางเลือกจริง ๆ
“มู่หลินหลางไม่คู่ควร นางเป็นองค์หญิงที่ประสูติแต่ฮองเฮาของราชวงศ์ตงหวงจริงหรือ?”
“ไม่ใช่! ทว่าเมื่อพันธสัญญายังอยู่ นางก็จะเป็นคนที่เฟิงอวิ๋นซิวจงรักภักดีด้วยที่สุด ดังนั้นทางที่ดีเฉียนซีอย่าได้ผูกมิตรกับเขาให้ลึกซึ้งเลย ไม่เช่นนั้น…”
มู่เฉียนซีกล่าว “อย่างไรข้าก็ต้องพบเขา!”
“พันธสัญญาบ้าอะไรเหตุใดจะเปลี่ยนแปลงไม่ได้ หากไม่ลองแล้วจะรู้ได้อย่างไร! หากไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้จริง ๆ นั่นก็หมายความว่าพลังอาจจะยังไม่แข็งแกร่งพอ! หากมีพลังที่แข็งแกร่งมากพอ บางทีไม่ว่าอะไรก็สามารถลบล้างได้” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยเสียงบางเบา
“ข้าไม่กลัวข้อบังคับของพันธสัญญา! ข้ากลัวแค่เพียงความรู้สึกของอวิ๋นซิวจอมโง่เง่าที่มีต่อมู่หลินหลางมากกว่า แต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น ข้าก็อยากจะรู้ว่าตอนนี้เขาเป็นตายร้ายดีอย่างไรบ้าง?”
โม่ซวนรู้สึกปวดศีรษะเล็กน้อย “เฉียนซี เจ้าใส่ใจเขาถึงเพียงนี้ แต่ข้าเกรงว่าเขาอาจจะไม่ได้คำนึงถึงเจ้าแม้แต่น้อย! ในฐานะ
