องครักษ์ ผู้ที่เขาจะคำนึงถึงและยอมก้มหัวให้ก็มีเพียงเจ้านายแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น”
มู่เฉียนซีหัวเราะแล้วกล่าว “โม่ซวน เจ้าคิดว่าข้าจะมองคนผิดอย่างนั้นหรือ?”
แววตาอันดำขลับของสตรีที่อยู่เบื้องหน้า เปรียบดั่งสายธารดาราอันแสนระยิบระยับ มันทำให้เขาหมดข้อสงสัยในตัวนาง และทำให้เขาได้รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้แม้แต่น้อย
มู่เฉียนซีกล่าว “เขาเป็นสหายคนสำคัญของข้าจริง ๆ คราก่อนที่แยกจากกัน เขาก็เกือบเป็นอันตรายถึงชีวิต เขาถูกใครบางคนพาตัวไป ข้าไม่สบายใจมาโดยตลอด! ดังนั้นข้าจึงอยากรู้ข่าวคราวของเขา”
โม่ซวนกล่าว “ท่านพ่อบุญธรรมเองก็ไม่เคยละความพยายามในการสืบเรื่องของเขา ตราบใดที่เขายังไม่ตาย ตราบใดที่เขายังทิ้งร่องรอยไว้ในดินแดนซวนเทียน พวกเราก็สามารถสืบหาเขาได้”
มู่เฉียนซีกล่าว “ขอบใจมาก!”
มู่เฉียนซีกล่าว “การประมูลสิ้นสุดลงแล้ว โม่ซวนช่วยข้าสักเรื่องสิ?”
โม่ซวนกล่าว “เชิญกล่าวมาได้?”
เมื่อการประมูลสิ้นสุดลง คุณชายไป๋เจ๋อก็ได้เดินทางกลับไปในทันที!
เขาได้พามู่เฉียนซีและผู้หญิงที่ทำการประมูลได้กลับไปด้วย เนื่องจากคนของสำนักหลินเยว่ไม่อาจทำการประมูลตัวเหลิ่งหนิงจือมาได้ ดังนั้นพวกเขาจึงอยากจับตัวพวกนางมาทรมานให
