ง่ เจ้ากล้าทำข้ารึ!”
“ทำไมข้าจะไม่กล้าทำหมูจอมเกียจคร้านอย่างเจ้า!”
เสียงของการปะทะดังอึกทึกครึกโครมไปทั่วอีกครั้ง
ภายในป่าหมื่นสัตว์ร้าย สัตว์ศักดิ์สิทธิ์สองตัวก็ได้เข้าปะทะกันอย่างดุเดือด
ตอนนี้เสี่ยวหงได้กลับมาเป็นปกติแล้ว มู่เฉียนซีจึงไม่ได้กังวลว่าพวกมันจะทะเลาะกันจนกลายเป็นเรื่องใหญ่ ดังนั้นนางจึงปล่อยให้พวกมันบริหารร่างกายกันต่อไป
ปัง ปัง ปัง!
สุดท้ายแล้ว ทั้งสองก็กลับมาด้วยสภาพสะบักสะบอมพอสมควร
อู๋ตี้รีบวิ่งเข้ามาฟ้องมู่เฉียนซีด้วยท่าทางน่าสงสารเป็นที่สุด! ส่วนเสี่ยวหงก็นั่งนิ่งอยู่ข้าง ๆ ด้วยท่าทางเย็นชา และไม่นึกสนใจอู๋ตี้แม้แต่น้อย!
เสี่ยวหงกล่าว “นายท่าน สถานการณ์ของข้ามันเป็นอะไรที่บังคับควบคุมไม่ได้! เมื่อข้าได้บรรลุระดับขั้นแล้ว มันก็ยิ่งยากที่จะควบคุมยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ ข้ากลัว…ข้ากลัว…”
“นายท่าน นายท่านอย่าได้ปลดพันธสัญญาของข้าเลยนะ!”
มู่เฉียนซีจึงยืนมือเข้าไปหยิกมัน แล้วกล่าว “อู๋ตี้! คืนนี้เรามาทำหมูหันกินกันเถอะ!”
อู๋ตี้กล่าวด้วยความตื่นเต้นเต็มประดา “เยี่ยมไปเลยนายท่าน!”
ดังนั้นเสี่ยวหงจึงถูกมัดไว้กับไม้ย่างเตรียมกลายเป็นหมูหัน พลางมองดูมู่เฉียนซีและอู๋ตี้กินหมูย่างตัวอวบอ้วนอ
