นซีกลายเป็นที่ยกย่องเทิดทูนของคนเหล่านั้นไปโดยปริยาย
ครั้นแสงแห่งรุ่งอรุณเพิ่งสาดส่องท้องนภา ถึงแม้จะยังไม่ได้จัดการกับสัตว์วิญญาณได้ทั้งหมด ทว่าก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขาแยกย้ายกันกลับไปได้อย่างไร้กังวลแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าว “คุ้มกันพวกเขาให้ออกไปอย่างปลอดภัย! จงรีบหนีไปก่อนที่อีกฝ่ายจะบุกเข้ามาอีกครั้ง!”
“ได้!”
“พวกเราเองก็รีบไปกันเถอะ!”
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าจะคุ้มกันข้างหลังให้เอง!”
ถึงแม้การสู้รบอย่างต่อเนื่องเช่นนี้จะเป็นอะไรที่ลำบากยากยิ่ง ทว่านางก็ยังสามารถต่อสู้ต่อไปได้เรื่อย ๆ!
บรรดาคู่หูของนางก็คิดไม่ต่างจากนาง!
พวกเขาทราบดีว่ามู่เฉียนซีแข็งแกร่งมากเพียงใด จึงไม่คิดพูดจาให้มากความอีก!
“เช่นนั้นเจ้าก็จงระวังตัวด้วย! พวกข้าจะคุ้มกันพวกเขาไปยังที่ปลอดภัยก่อน”
มู่เฉียนซีได้เข้าไปนั่งพักบนซากกำแพงครู่หนึ่ง ชิงอิ่งที่ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหลังมู่เฉียนซีก็กล่าว “เฉียนทุ่มเทเกินไปแล้ว!”
มู่เฉียนซีกล่าว “แม้กระทั่งจอมเกียจคร้านอย่างเสี่ยวหงยังทุ่มเทถึงเพียงนั้นเลย ข้าที่เป็นผู้ตัดสินใจในครานี้จะปล่อยปละละเลยไปได้อย่างไร!”
สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่เบื้องหน้าก็ได้แผดเสียงคำรามดังสนั่นขึ้นมาอีกครา มู่เฉียนซีกล่าว
