ิ่ง “หะ…เหตุใดเจ้าจึงได้โหดร้ายเช่นนี้!”
“พวกเจ้าหาเรื่องเอง!” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยความเย็นชา ก่อนจะโจมตีหญิงสาวอาภรณ์ชมพูอีกครา
“ศิษย์น้อง!”
โครม!
ศิษย์พี่อีกคนของนางรีบเข้ามาต่อสู้กับมู่เฉียนซีในทันที ทว่านอกจากจะต้องรับมือกับการโจมตีของมู่เฉียนซีแล้ว พวกเขายังต้องเผชิญหน้ากับการจู่โจมของสัตว์ร้ายเหล่านั้นอีกด้วย จึงทำให้พวกเขาต้องใช้กำลังมากขึ้นเป็นอย่างยิ่ง!
ไม่นานนักก็มีคนถูกสัตว์ร้ายขย้ำกินไปอีกราย!
และสิ่งที่ทำให้พวกเขาไม่อยากจะเชื่อก็คือ สัตว์ร้ายไม่ได้โจมตีมู่เฉียนซี!
ที่สุดแล้วนางมีของดีของล้ำค่าอะไรอยู่กับตัวกันแน่ ถึงทำให้พวกสัตว์ร้ายเหล่านั้นหวาดกลัวได้เช่นนี้!
แท้จริงแล้วสัตว์ร้ายเหล่านั้นไม่ได้หวาดกลัวมู่เฉียนซีแต่อย่างใด เพียงแต่ยาที่มู่เฉียนซีกลั่นออกมานั้น ทำให้มู่เฉียนซีมีกลิ่นของป่าหมอกพิษอยู่ด้วยก็นั้นเอง
ดังนั้นสัตว์ร้ายเหล่านี้จึงคิดว่านางเป็นพวกเดียวกับมัน แล้วพวกมันจะทำร้ายนางได้อย่างไร!
หญิงสาวอาภรณ์ชมพูกล่าวในใจ ‘นางต้องมีของดีอะไรบางอย่างอยู่กับตัวเป็นแน่ ต้องเอามาให้ได้ หากมีของสิ่งนั้นแล้ว พวกเราก็ไม่ต้องกลัวป่าหมอกพิษนี่อีกต่อไป แล้วพวกเราก็จะต้องหาของล้ำค่าได้จำนวนมากอย
