พลังให้ตัวเองด้วย”
ฉู่หลีไม่ได้คัดค้านการตัดสินใจของมู่เฉียนซี เขากล่าวเพียงว่า “ข้าเองก็ถึงช่วงเวลาคอขวดเข้าพอดี เห็นทีจะต้องเร้นกายไปฝึกบำเพ็ญตนบ้างแล้ว ศิษย์น้องเองก็ระวังตัวด้วย”
ฉู่หลีเข้าใจเป็นอย่างดี ว่าศิษย์น้องของตนยังมีไพ่ไม้ตายอยู่อีกมากมาย สิ่งของที่ใช้รักษาชีวิตของตนเหล่านั้น เกรงว่าคงจะไร้ประโยชน์เสียแล้ว
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าว “อื้ม!”
ฉู่หลีกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ “หากมีผู้ใดรังแกศิษย์น้อง ศิษย์น้องจะต้องบอกกล่าวกับข้า หากสู้ไม่ได้ก็จงหนี จากนั้นพวกเราค่อยไปสู้ด้วยกันอีกครา”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “เจ้าค่ะ! ศิษย์พี่ของข้าเก่งกาจเช่นนี้ หากผู้ใดตาบอดกล้ามารังแกข้า ข้าจะเบิกเนตรคนผู้นั้นให้เห็นถึงความน่าเกรงขามของศิษย์พี่เอง”
เมื่อพูดคุยธุระเสร็จแล้ว ฉู่หลีก็เดินทางกลับไปในทันที ส่วนมู่เฉียนซียังไม่ได้กลับไปแต่อย่างใด นางถูกโม่ซวนกักตัวไว้เสียก่อน
ความเจริญรุ่งเรืองของหมอหอปีศาจดำเนินไปด้วยความรวดเร็วเป็นอย่างยิ่ง แทบจะครอบคลุมครึ่งหนึ่งของตลาดในอาณาเขตหนานหลิงเลยก็ว่าได้ บัดนี้ก็ยังคงขยายอาณาเขตออกไปอย่างต่อเนื่อง
โม่ซวนกล่าว “หอหมอปีศาจเจริญรุ่งเรืองทั่วทั้งเหนือ
