เทพอยู่มากมาย รวมไปถึงสัตว์วิญญาณระดับต่าง ๆ อีกจำนวนนับไม่ถ้วนด้วยเช่นกัน
มู่เฉียนซีร่อนลงยังเมืองแห่งหนึ่งในเขตด้านนอกของป่าฉางเฟิง เมื่อเพิ่มเติมเสบียงเสร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้ว นางก็ถือโอกาสสืบหาข่าวคราวไปด้วย
มู่เฉียนซีต้องการทราบว่าภายในป่าฉางเฟิงมีสัตว์วิญญาณระดับสูงอยู่มากน้อยเพียงใด ที่ใดมีสมุนไพรวิญญาณและของล้ำค่าอยู่บ้าง?
ดังนั้นนางจึงได้เดินเข้าไปในโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง ภายในโรงเตี๊ยมมีคนหนุ่มสาวนั่งอยู่จำนวนไม่น้อย ดูจากการแต่งกายของพวกเขาแล้ว ก็เหมือนจะเป็นศิษย์ของสำนักใดสำนักหนึ่ง
“ศิษย์น้อง ครั้งนี้ป่าหมอกพิษใกล้จะปรากฏแล้ว ข้าว่าพวกเราไม่เหมาะที่จะเข้าไปในป่าฉางเฟิงนะ หากถูกป่าหมอกพิษดูดกลืนเข้าไป พวกเราจะต้องตายเป็นแน่”
“พวกท่านจะไปเข้าใจอะไร? ป่าหมอกพิษนั่นมีสิ่งของล้ำค่าอยู่จริง ๆ นะ ข้าจะเข้าไปที่นั่น”
“มันอันตรายเกินไป! ศิษย์น้อง”
“วางใจเถอะ ข้านำพาของล้ำค่าติดตัวมาในการฝึกฝนมากมาย มีอะไรให้ต้องกลัวกัน? หากพวกท่านไม่ตามข้าไป ก็ไปไกล ๆ เลย”
ขณะที่พวกเขาเหล่านั้นกำลังสนทนากันอยู่ ถัดจากพวกเขาไปไม่ไกลก็มีคนกลุ่มหนึ่งกำลังถกเถียงกันด้วยเสียงแผ่วเบา “เด็กน้อยของศิษย์สำนักนั้นช่างใจ
