กล้าไม่เบา คิดจะเข้าไปในป่าหมอกพิษ เกรงว่าหากเข้าไปแล้วคงจะไม่มีชีวิตรอดกลับมาเป็นแน่”
“ข้าเห็นด้วย อากาศพิษของป่าหมอกพิษนั่น แม้กระทั่งพลังวิญญาณก็ไม่อาจต้านทานได้ เพราะมันสามารถทำลายเกราะพลังวิญญาณได้ ตราบใดที่สัมผัสโดนมัน จะต้องตายสถานเดียว! ถึงแม้ในป่านั่นจะมีของล้ำค่า ทว่าก็ไม่มีชีวิตจะเข้าไปเก็บมันได้อยู่ดี”
“แล้วจะทำอย่างไรได้? ตอนนี้ศิษย์แต่ละสำนักมุทะลุอย่างกับอะไรดี”
ก้นบึ้งดวงตาของมู่เฉียนซีก็มีแสงประกายระยิบระยับวาบผ่านไปอย่างรวดเร็ว ป่าหมอกพิษอย่างนั้นหรือ?
แม้กระทั่งพลังวิญญาณก็ยังป้องกันไม่ได้ เห็นทีคงมีเพียงยาเท่านั้นที่ป้องกันได้
เมื่อเตรียมพร้อมมาทั้งวันแล้ว มู่เฉียนซีก็ได้มุ่งหน้าเข้าป่าฉางเฟิงไปในทันที
ร่างสีม่วงพุ่งปรี่เข้าป่าไปอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า ยามบรรดาผู้คนที่มาฝึกตนพบว่านางเดินทางมาเพียงผู้เดียว ต่างก็รู้สึกตกใจเป็นอย่างยิ่ง
“นั่นเป็นเด็กน้อยจากสำนักใดกัน เข้ามาในป่าฉางเฟิงผู้เดียวเช่นนี้ คิดจะเอาชีวิตมาทิ้งหรืออย่างไร!”
“ข้าคิดว่านางคงเบื่อที่จะมีชีวิตอยู่แล้วกระมัง พลังของนางอยู่ในขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับสองเท่านั้น แต่ยังกล้าเข้ามาในนี้อีก”
“……”
ภายในป่า
