ง กัดนาง…
“อ๊า! ช่วยด้วย! ข้ายังไม่อยากตาย ช่วยข้าด้วย!”
คนของสำนักวารีเมฆาเองก็เอาตัวเองไม่รอดอยู่แล้ว พวกเขาไม่มีทางสงสารตัวต้นเรื่องผู้นี้แน่นอน
ส่วนคนของสำนักลั่วเยว่ก็ไม่มีทางเมตตาต่อศัตรูแน่นอน สุนัขสองพ่อลูกคู่นี้ ตายไปได้ก็ดี!
สุ่ยโหรวหันมองไปที่ฉู่หลี “คุณชายฉู่หลี ช่วยข้าด้วย…ช่วยข้าด้วย…”
“ขอเพียงแค่ท่านช่วยชีวิตข้า ข้ายอมเป็นนางสนมอยู่ปรนนิบัติข้างกายท่าน ฮือ ๆ ๆ ช่วยข้าด้วย”
สุ่ยโหรวขอร้องอ้อนวอนด้วยท่าทีที่น่าสงสาร แต่ฉู่หลีกลับทำเหมือนไม่เห็นไม่ได้ยิน
สุ่ยโหรวเย็นวาบไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ ตอนนี้สิ่งเดียวที่นางจะใช้ประโยชน์ได้ก็มีเพียงรูปร่างหน้าตาและความสวยแล้ว ทว่า ยังคงไม่ได้ผล
“อ๊า! ข้าเจ็บ! ช่างเจ็บปวดยิ่งนัก!”
“ข้าไม่อยากตาย!”
“……”
นางพยายามขัดขืนอย่างสุดกำลังความสามารถ แต่ยังคงไร้ประโยชน์อยู่ดี ทั่วทั้งร่างของนางถูกกัดจนเลือดอาบท่วมกาย ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงแล้ว
หลังจากที่เจ้าสำนักวารีเมฆาฆ่าสุ่ยโหรว เขาก็ยิ้มพลางกล่าวว่า “ทุกอย่างเป็นเพราะว่านางหลอกข้า ตอนนี้นางตายไปแล้ว พวกเจ้าปล่อยข้าไปเถอะ ข้ายังไม่อยากตาย!”
มู่เฉียนซีกำกระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณและกล่าวว่า “ปล่อยเจ้าไ