ข้าก็ไม่รู้! ข้าก็ไม่รู้ว่าเรื่องมันจะเป็นเช่นนี้”
สีหน้าของเจ้าสำนักวารีเมฆาบิดเบี้ยวอย่างไม่น่ามองก่อนจะเผยความบ้าคลั่งออกมา “หากไม่ใช่เพราะเจ้าเอากระดูกศักดิ์สิทธิ์นั่นมาให้ข้า ให้ข้าทะลวงพลังวิญญาณได้เพราะเจ้าสิ่งของชั่วร้ายนั่น แล้วมาทำลายสำนักลั่วเยว่อย่างตามใจเช่นนี้ ข้าก็คงไม่ต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้หรอก”
“ข้ามีลูกทรยศเช่นนี้ได้ยังไง แต่อย่างไรเสียเจ้าก็ต้องตาย เช่นนั้นเรามาตายไปพร้อม ๆ กันนี่แหละ!”
เจ้าสำนักวารีเมฆาถูกพิฆาตวิญญาณโจมตีจนได้รับบาดเจ็บสาหัส ตอนนี้เขาจึงรวบรวมเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายพุ่งเข้าหาสุ่ยโหรว
สุ่ยโหรวส่งเสียงกรีดร้องขึ้น “ไม่! ข้าไม่อยากตายไปพร้อมกับตาเฒ่าเช่นท่าน!”
“ข้าเป็นถึงศิษย์ของสำนักหลินเยว่ กองกำลังระดับสี่ ข้าไม่อยากตาย”
เผชิญหน้ากับการโจมตีของเจ้าสำนักวารีเมฆาที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสและกำลังตกอยู่ในที่นั่งลำบากเช่นนี้ สุ่ยโหรวยังมีโอกาสหลบหลีกได้
ฟึ่บ! ลำแสงสีเงินลำแสงหนึ่งสว่างวาบขึ้น เข็มยาเข็มหนึ่งพุ่งโจมตีไปที่คอของสุ่ยโหรวจนนางรู้สึกหมดเรี่ยวแรงไปทั้งตัว
ขวับ! สุ่ยโหรวถูกเจ้าสำนักวารีเมฆาจับตัวได้ จากนั้นเขาก็เริ่มฉีกกระชากนาง ฉีกเนื้อหนังมังสาของนา