ยเกราะป้องกันลงได้
มู่เฉียนซีกล่าว “ชิงอิ่ง เจ้าก็มาร่วมโจมตีกับพวกเราด้วย”
“ได้!”
ชิงอิ่งเองก็ได้เข้าร่วมโจมตีเกราะป้องกันของสำนักวารีเมฆาร่วมกับคนอื่น ๆ ด้วยเช่นกัน
แกร่ก! เกราะป้องกันของสำนักวารีเมฆาปรากฎรอยร้าวขึ้นแล้ว สิ่งนี้ทำให้เจ้าสำนักวารีเมฆาตื่นตกใจเป็นอย่างยิ่ง
ท่านผู้อาวุโสสูงสุดกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “การโจมตีเช่นนี้สามารถทลายเกราะได้! เพียงแต่เมื่อเกราะทลายลงแล้ว พลังวิญญาณของเราก็จะร่อยหลอลงไปมากเช่นกัน ไม่มีทางที่จะเหลือไปสู้รบได้อย่างแน่นอน แบบนี้เรามีแต่แพ้กับแพ้เป็นแน่”
“นี่เราต้องปล่อยพวกสำนักวารีเมฆาไปเช่นนี้จริงหรือ? หากไม่ได้ล้างแค้น ข้าไม่มีทางยอมเป็นแน่!”
“……”
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเกราะป้องกันเช่นนี้ พวกเขาก็อับจนหนทางแล้วจริงๆ!
สุ้มเสียงหัวเราะเย้ยหยันของเจ้าสำนักวารีเมฆาแว่วดังออกมาอย่างชัดเจน “พวกเจ้าจะทำอะไรสำนักวารีเมฆาของพวกข้าได้? นี่เป็นเกราะป้องกันที่บรรพบุรุษเจ้าสำนักของพวกข้าทิ้งไว้ให้คนรุ่นหลัง หากพวกเจ้าคิดว่าจะทำลายสำนักวารีเมฆาได้ละก็ ฝันไปเสียเถอะ”
เมื่อได้ยินเจ้าสำนักวารีเมฆากล่าวด้วยความกระหยิ่มใจเช่นนั้น ก็ยิ่งทำให้คนของสำนักลั่วเยว่โกรธแค้นมากขึ้นเ
