“เจ้าเฒ่า! เจ้าช่างไม่รู้จักอับอายบ้างหรือไร! นึกไม่ถึงเลยว่าจะลอบโจมตีผู้น้อยเช่นนี้!”
ผู้อาวุโสเจ็ดแห่งสำนักลั่วเยว่สบถคำด่าออกมา ส่วนผู้อาวุโสท่านอื่นต่างก็ด่าตามเช่นกัน
พวกเขาร้อนอกร้อนใจเป็นอย่างยิ่ง กลัวว่าอัจฉริยะผู้วิปริตแห่งสำนักผู้นี้จะถูกเจ้าเฒ่าหน้าไม่อายทำร้าย
การโจมตีของผู้อาวุโสรองแห่งสำนักวารีเมฆานั้นมู่เฉียนซีรับรู้ได้ตั้งนานแล้ว นางเคลื่อนไหวร่างภายในชั่วพริบตาไปอย่างรวดเร็ว
“ความเร็วของสาวน้อยผู้นี้ช่างรวดเร็วยิ่งนัก หรือว่านางจะได้ของวิเศษมาจากซากปรักหักพังหนานหลิงกัน”
“นางไม่เป็นอะไร เยี่ยมไปเลย!”
“……”
มู่เฉียนซีหลบหลีกการโจมตีได้ เหล่าผู้อาวุโสก็รู้สึกโล่งใจเป็นอย่างมาก
พวกเขายังรู้สึกได้อีกว่าหลังจากที่กินยาลูกกลอนของมู่เฉียนซีเข้าไปแล้ว ร่างกายฟื้นฟูกลับมาได้ดีขึ้นมาก ตอนนี้พลังวิญญาณของพวกเขามีเพียงพอแล้ว อีกทั้งยังสามารถต่อสู้ได้อีกหลายรอบเลยทีเดียว
เหล่าผู้อาวุโสตกตะลึงขึ้นไม่น้อย ยาลูกกลอนที่เพิ่งกินเข้าไปคงไม่ใช่ยาลูกกลอนขั้นศักดิ์สิทธิ์กระมัง!
เนื่องจากมีเพียงแค่ยาลูกกลอนขั้นศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่จะมีผลลัพธ์น่าทึ่งเช่นนี้ได้
“สาวน้อย ข้าจะช่วยเจ้าจัดการเจ้าเฒ่านี่เอง”
มู่เฉียนซีกล่
