ัยที่โหดเหี้ยมและกระหายเลือด แต่ไหนแต่ไรมาไม่มีผู้ใดสามารถควบคุมมันได้อย่างแท้จริง ผู้ที่ครอบครองมันก็เป็นได้แค่ทาสของมันเท่านั้น”
“กระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์เป็นสิ่งที่ไม่อาจแตะต้องได้ ถึงแม้มันจะเป็นมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ก็ตาม”
ขณะที่ฉู่หลีกำลังเอื้อนเอ่ยอย่างค่อยเป็นค่อยไป มังกรเพลิงก็ลอบถลึงตาใส่เขาด้วยความไม่พึงพอใจเท่าใดนัก
คนประเภทนี้น่ารังเกียจยิ่งนัก มาพูดถึงมันในทางเสีย ๆ หาย ๆ
“ท่าทางของกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์นี้ เกรงว่าจิตวิญญาณกระบี่ยังคงหลับใหลอยู่ ตราบใดที่จิตวิญญาณกระบี่ตื่นขึ้นแล้ว ศิษย์น้องคงลำบากไม่น้อย” ใบหน้าคมสันอันแสนเย็นชาของฉู่หลีเผยความกังวลใจออกมา
“มีเพียงวิธีเดียวที่ศิษย์พี่จะนึกขึ้นได้ นั่นก็คือเจ้าจะต้องถอนพันธสัญญา”
มังกรเพลิงรู้สึกโกรธเป็นอย่างยิ่ง “ไม่ได้! ไม่ได้เด็ดขาด! ข้าไม่อยากถอนพันธสัญญากับนายท่าน ข้าชอบนายท่านที่สุด”
“เจ้าชอบศิษย์น้องอย่างนั้นรึ แล้วเจ้าสามารถสู้กับพิฆาตวิญญาณได้หรือไม่?” ฉู่หลีกล่าวด้วยความเย็นชา
กล่าวได้ว่าวาจาของเขาเปรียบดั่งเข็มที่แทงทะลุดวงใจดวงน้อยมังกรเพลิงก็มิปาน ทำให้มังกรเพลิงทำได้เพียงเข้าไปม้วนขดตัวเป็นก้อนกลมอยู่ในซอกมุมหน