ึ่ง
“ฮือ ฮือ ฮือ!” มังกรเพลิงอยากจะร้องไห้จริงๆ
“นายท่าน คนผู้นี้รังแกข้า เขารังแกข้า…”
“ไม่ใช่สิ! คนผู้นี้ชักจะรู้มากเกินไปแล้ว?” ถึงแม้ว่าสมองน้อย ๆ ของมังกรเพลิงจะเปี่ยมล้นไปด้วยความใสซื่อ ทว่าก็ไม่ได้โง่เขลาเบาปัญญา
มังกรเพลิงรีบวิ่งออกมาสาดส่องสายตาพลางพิจารณาฉู่หลีตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า “เจ้าเป็นผู้ใดกันแน่?”
“เจ้าไม่ใช่ถาถ่า! ไม่ใช่เสี่ยวห้วน ไม่ใช่อาอวี้ เนี่ยนเนี่ยนก็ไม่ใช่?” มังกรเพลิงจ้องมองเขาด้วยสีหน้าประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง
ผู้ที่รู้จักมันดีเช่นนี้ ก็ดูเหมือนจะมีเพียงสหายของมันเท่านั้น
ฉู่หลีกล่าว “แน่นอนว่าข้าไม่ใช่หอคอยนิรันดร์ ไม่ใช่มายานิรันดร์ อาภรณ์ปักษานิรันดร์ หรือตรวนนิรันดร์”
มังกรเพลิงรู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง “นายท่าน คนผู้นี้เป็นปัญหาใหญ่หรือไม่?”
มู่เฉียนซีทอดมองไปยังฉู่หลีด้วยสายตาพิจารณา “ข้ารู้สึกว่าข้ามีศิษย์พี่ที่สุดยอดมาก ๆ ศิษย์พี่รู้อะไร ๆ มากมายกว่าข้าเสียอีก?”
นางเคยสำรวจมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์มามากมาย มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์สี่ชิ้นที่เหลือ นางก็ทราบเพียงหอคอยนิรันดร์เท่านั้น คาดไม่ถึงแม้แต่น้อยว่าศิษย์พี่จะเอ่ยชื่อสิ่งของที่เหลือออกมาทั้งหมดเช่นนี้
ฉู่หล