ีนวดคลึงขมับพลางกล่าว “วิญญาณของข้าไม่สมบูรณ์ ความทรงจำก็ขาด ๆ หาย ๆ มีเรื่องราวอีกมากมายที่ข้ายังนึกไม่ออก รวมไปถึงว่าข้าเป็นใครด้วย แต่ไม่ว่าข้าจะเป็นผู้ใด ข้าก็จะไม่มีวันคิดทำร้ายศิษย์น้องอย่างแน่นอน”
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าเชื่อศิษย์พี่เจ้าค่ะ!”
ผู้คนในใต้หล้าที่คิดปฏิเสธมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์นั้นมีน้อยจนแทบจะไม่หลงเหลือ ทว่าศิษย์พี่กลับปฏิเสธมันอย่างไม่ลังเล อีกทั้งยังเป็นห่วงเป็นใยนางอีกด้วย
“ศิษย์พี่ไม่ต้องเป็นกังวลพิฆาตวิญญาณนั่นหรอก ถึงแม้เขาจะตื่นขึ้นมาจากการหลับใหลแล้วก็ไม่เป็นไร” มู่เฉียนซีกล่าว
“ศิษย์น้องอย่าได้ประมาทพิฆาตวิญญาณเชียว!”
“ข้าไม่เคยประเมินเขาต่ำไปเลยสักครั้ง ท่านไม่รู้หรอกว่ากว่าข้าจะจัดการเจ้านั่นได้ ข้าต้องลำบากตรากตรำเท่าใด”
“เช่นนั้นศิษย์พี่จะช่วยเจ้าแก้แค้นเอง!” ฉู่หลี่ทอดมองมู่เฉียนซีด้วยแววตาแน่วแน่เป็นอย่างยิ่ง
มู่เฉียนซีกล่าว “ได้เลยเจ้าค่ะ!”
ฉู่หลีรู้สึกปีติยินดีเป็นอย่างยิ่ง เขาแสร้งปล่อยไอสังหารออกมาทางแววตา ก่อนจะพยักหน้าแล้วกล่าว “ได้!”
มู่เฉียนซีกล่าว “ศิษย์พี่ พวกเราไปกันก่อนดีกว่า หากสิ่งของชิ้นอื่น ๆ ของพระราชวังแห่งนี้ถูกผู้อื่นขโมยไป คงไม่ดีเป็นแ
