ช่างน่าสงสารเกินไปแล้ว”
หลังจากที่เก็บสมุนไพรเสร็จ มู่เฉียนซีก็ยึดสมุนไพรวิญญาณของพวกเขาและนำกลุ่มเดินทางไปยังสถานที่ต่อไป
ในตอนนี้ สถานที่ที่ผู้คนจำนวนมากได้มารวมตัวกันนั่นก็คือที่หน้าผาสูงชันแห่งหนึ่ง
หนึ่งในนั้นก็มีจีซานเหนียงอยู่ด้วย เมื่อเห็นมู่เฉียนซีและพวกกลุ่มหนึ่งเดินมา นางก็กล่าวว่า “นับว่าพวกเจ้าโชคดีเหมือนกันนะ นึกไม่ถึงเลยว่าจะมาถึงที่นี่ได้”
หั่วห้าวหยู่กล่าวขึ้นด้วยความตื่นเต้นว่า “เฉียนซี เฉียนซี เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้างล่างหน้าผานี้มีสิ่งใด มันคือสุสานโบราณ! ข้าได้ยินมาว่าหากค้นพบสุสานโบราณ ก็จะได้เจอของดีไม่น้อยเลยนะ ตอนนี้ก็ได้พบแล้ว”
จีซานเหนียงกล่าวเย้ยหยันว่า “อาศัยเพียงแค่พลังของพวกเจ้า คาดว่าคงจะไม่ได้เจอของล้ำค่าสักชิ้น คงต้องตายอยู่ที่นี่เป็นแน่”
ทุกคนตรงนี้ค้นพบสุสานโบราณแล้วแต่กลับไม่มีผู้ใดกล้าลงมือกระทำสิ่งใด อีกทั้งยังมารวมตัวกันอยู่ตรงนี้ เห็นได้ชัดว่ามันต้องน่ากลัวและอันตรายมากแน่นอน
คนยิ่งเยอะ เมื่อประสบพบเจอกับอันตรายก็ยิ่งรู้สึกปลอดภัยมากยิ่งขึ้น
หลังจากที่รวมตัวกันได้ประมาณร้อยคนแล้ว ก็มีคนหนึ่งกล่าวขึ้นว่า “พวกเราลงไปกันเถอะ!”
“ก่อนจะผ่านอันตรายทุกอย่างไปไ