ปต่อหน้าต่อตานาง
“ศิษย์น้อง!” ฉู่หลียื่นหญ้าจิ่วเยว่ซิงเทียนที่เพิ่งเก็บมาได้ให้กับมู่เฉียนซี
เดิมทีสมุนไพรวิญญาณนี้เป็นเป้าหมายของสุ่ยโหรว ผลปรากฎว่าในเวลาเพียงชั่วพริบตาสมุนไพรวิญญาณที่นางหมายปองก็ถูกส่งให้กับมู่เฉียนซีไปแล้ว
สิ่งนี้ทำให้สุ่ยโหรวโกรธเป็นอย่างยิ่ง นางขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน จนแทบจะกัดฟันที่หล่อขึ้นด้วยเงินแตกเป็นสองซีก
มู่เฉียนซีกล่าว “ขอบใจศิษย์พี่”
ทันใดนั้นเงาสีม่วงก็วาบผ่านไปด้วยความรวดเร็ว มู่เฉียนซีรีบพุ่งตัวออกไป แล้วเข้าไปถอนสมุนไพรวิญญาณที่ดูไม่สะดุดตาต้นหนึ่งข้างกายสุ่ยโหรว
เมื่อรากของสมุนไพรวิญญาณสีขาวนวลดุจหยกโผล่พ้นจากพื้นดิน ก็มีศิษย์พี่หูตาไวผู้หนึ่งกล่าวขึ้น “นั่นมันหญ้าอวี่อวี้หลิงนี่!”
มันแทบจะล้ำค่าเสียยิ่งกว่าสมุนไพรวิญญาณที่นางได้รับจากฉู่หลีเสียอีก
ส่วนสุ่ยโหรวที่บัดนี้ในมือยังคงว่างเปล่า ก็อยากจะผลักมู่เฉียนซีออกไปไกล ๆ จากตัวเป็นอย่างยิ่ง
แต่ถึงกระนั้นนางก็ยังสามารถยับยั้งชั่งใจได้
การแยกย้ายกันค้นหาและเก็บสมุนไพรวิญญาณต่าง ๆ ยังคงดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ ฉู่หลีไม่ได้สนใจเรื่องเหล่านี้สักเท่าไร ทว่าเมื่อศิษย์น้องชอบ เขาจึงเก็บสมุนไพรวิญญาณด้วยความแคล
