่วคล่องว่องไวเป็นอย่างยิ่ง ทำให้ได้สมุนไพรวิญญาณมาจำนวนไม่น้อย
ไม่ได้มีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่ค้นพบบึงน้ำแห่งนี้ ยังมีคนอีกสำนักหนึ่งที่ค้นพบแล้วเช่นกัน พวกเขาต่างรีบกระโจนกันเข้ามาราวกับหมาป่าที่จ้องจะตะครุบเหยื่อ
เดิมทีซากปรักหักพังหนานหลิงก็เป็นสถานที่ใช้ฝึกยุทธของบรรดาสำนักต่าง ๆ ทุก ๆ สำนักล้วนมีสิทธิ์ในสถานที่แห่งนี้ ตราบใดที่อีกฝ่ายไม่ได้ริเริ่มโจมตี พวกเขาเองก็คร้านที่จะสนใจ
ทว่าดูเหมือนจะมีคนของสำนักสำนักหนึ่งเกิดไม่ระวัง จากนั้นจึงมีสุ้มเสียงร้องขอความช่วยเหลือแว่วดังขึ้น
“อ้า! ช่วยด้วย!”
“ศิษย์น้อง!”
เมื่อพบว่าศิษย์น้องของตนเองค่อย ๆ จมดิ่งลงไปต่อหน้าต่อตา คนอื่น ๆ จึงรีบเข้าไปช่วยในทันที แต่ไม่ว่าพวกเขาจะใช้พลังวิญญาณอย่างไร พวกเขาก็ไม่อาจดึงศิษย์น้องผู้นั้นขึ้นมาได้ ซ้ำร้ายยังทำให้ผู้อื่นพลอยเป็นอันตรายไปด้วย
สุ่ยโหรวที่ไม่อาจทนดูต่อไปได้จึงกล่าวขึ้นว่า “แม่นางมู่ พวกเราควรเข้าไปช่วยพวกเขาหรือไม่ พวกเขาน่าเวทนามากจริง ๆ”
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าไม่อยากเข้าไปยุ่งเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับข้า”
สุ่ยโหรวกล่าวด้วยความร้อนใจ “นี่แม่นางมู่เรียกว่าเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับแม่นางได้อย่างไร นั่นมันชีวิตหน
