ึ่งชีวิตเชียวนะ! ถึงแม้แม่นางมู่จะเป็นผู้นำกลุ่ม แต่แม่นางก็ไม่อาจทำตัวเย็นชาไร้ความเมตตาเช่นนี้ได้”
“หากเจ้าไม่ช่วย ข้าจะช่วยเอง!”
“ศิษย์พี่สุ่ยโหรว พวกเราจะไปกับท่านด้วย” ศิษย์สำนักวารีเมฆาคนอื่น ๆ ก็กล่าวขึ้นอย่างพร้อมเพรียงกัน
มีศิษย์จากสำนักอื่น ๆ อีกสองสำนักที่ได้เข้าไปช่วยเหลือเช่นกัน มู่เฉียนซีเองก็ไม่ได้ห้ามปรามแต่อย่างใด
“ดีจริงเชียว มีคนมาช่วยพวกเราแล้ว”
“พวกเจ้าเป็นคนของสำนักใด พวกเจ้าช่างมีเมตตาเหลือเกิน!พวกเรารู้สึกซาบซึ้งใจเป็นอย่างมาก”
“…..”
โฮก!
ขณะที่พวกเขากำลังช่วยคนที่ติดอยู่ในบึงน้ำ ทันใดนั้นเสียงร้องคำรามของสัตว์ประหลาดจากบึงน้ำก็ดังกึกก้องขึ้น
พรวด! โคลนตมพุ่งกระจายไปทุกทิศทาง ภายใต้บึงน้ำแห่งนี้มีสัตว์ประหลาดบึงน้ำตัวหนึ่งอาศัยอยู่ มันอ้าปากกว้าง แล้วใช้แรงดูดอันมหาศาลดูดพวกเขาลงท้องไป
ทุก ๆ คนตกใจจนใบหน้าซีดเผือด “อ้า!”
“ช่วยด้วย!”
“ศิษย์น้องมู่ ช่วยด้วย!”
ในที่สุดคนที่เข้าไปช่วยศิษย์อีกสำนักพร้อมกับสุ่ยโหรวเหล่านั้น ก็เริ่มรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาแล้ว พวกเขาร้องขอความช่วยเหลือด้วยความตื่นตระหนกเต็มประดา
“ศิษย์น้องมู่!”
มู่เฉียนซีคว้าเชือกจากกลางอากาศ จากนั้นก็โยนไปให้ฉู่หลีแล้วกล่
