ั่นมา”
เหล่าบรรดาศิษย์พี่แห่งสำนักลั่วเยว่เหล่านี้ ล้วนแต่เบิกตากว้างจ้องมองมู่เฉียนซีด้วยความตกใจ มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกขึ้นเล็กน้อย
จะเอายาลูกกลอนจำเป็นต้องปล้นหอหมอปีศาจด้วยเหรอ ยาลูกกลอนในหอหมอปีศาจส่วนมากก็มาจากนางทั้งสิ้น
มู่เฉียนซีกล่าว “ไม่ต้องถามมากหรอก รักษาชีวิตเป็นสำคัญ”
ต่อมามู่เฉียนซีก็เตรียมยาลูกกลอนส่วนหนึ่งให้กับหั่วห้าวหยู่ จากนั้นก็ไปเคาะประตูห้องฉู่หลี
“ศิษย์น้องหญิง” ไม่ต้องเอ่ยปากเรียกแต่อย่างใด ฉู่หลีก็รู้แล้วว่าเป็นมู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีกล่าว “ศิษย์พี่ ข้าเข้าไปได้หรือไม่?”
ฉู่หลีได้ยินเช่นนี้ตกใจนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ไปนั่งริมหน้าต่างด้วยสีหน้าเรียบเฉย และกล่าวว่า “อืม!”
มู่เฉียนซีผลักประตูเดินเข้าไป ฉู่หลีเหลือบไปมองเงาที่เดินเข้ามานั้น ในใจรู้สึกสับสนเป็นอย่างมาก
“ศิษย์น้องหญิง มีเรื่องอันใดหรือไม่?”
มู่เฉียนซีเอาขวดหยกที่บรรจุยาลูกกลอนจำนวนมากออกมา “ศิษย์พี่ นี่เป็นสิ่งที่ข้าเตรียมเอาไว้ให้! ซากปรักหักพังหนานหลิงอันตรายมาก ดังนั้นการเตรียมตัวต้องให้พร้อม”
ศิษย์น้องหญิงมอบให้เขา!
ฉู่หลีรับขวดยานั้นมา เปิดดู ก่อนจะเอาออกมาเม็ดหนึ่ง…
ทุกเม็ดล้วนแต่พลาดไม่ได้เด็ดขาด เห็น ๆ อยู่ว่าชื่นชอบอย่างไม่อาจปล่อยได้ กลับเสแสร้งทำเป็นนิ่งเฉย
ฉู่หลีกล่าว “ศิษย์น้องหญิง! ยาลูกกลอนขั้นศักดิ์สิทธิ์มากมายเหล่านี้เจ้าเก็บเอาไว้ใช้เองเถอะ ศิษย์พี่ไม่ใช้”
มู่เฉียนซีกล
