่าว “ศิษย์พี่ ท่านคงยังไม่ลืมหรอกกระมังว่าข้าเป็นนักปรุงยา หากข้าต้องการข้าหลอมเองได้”
“นี่เป็นยาลูกกลอนที่ศิษย์น้องหญิงหลอมออกมาด้วยตัวเอง” น้ำเสียงของเขาสั่นคลอนเล็กน้อย
“อืม! ดังนั้นศิษย์พี่ไม่ต้องเกรงใจข้า” มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว
“รีบพักผ่อนเถอะ วันพรุ่งซากปรักหักพังหนานหลิงก็จะเปิดแล้ว”
“อืม!”
เมื่อมู่เฉียนซีเดินออกไปและปิดประตูลง ฉู่หลีก็หันกลับมามองยาลูกกลอนเหล่านั้นที่มู่เฉียนซีมอบให้ สายตาของเขาไม่ได้นิ่งเฉยอีกต่อไปแล้ว ตอนนี้แววตาคู่นั้นกลับเผยความดีใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด
เขากล่าวเสียงต่ำว่า “ศิษย์น้องหญิงเป็นคนทำด้วยตัวเอง”
และในค่ำคืนนั้นเอง สุ่ยโหรวก็แอบหนีออกมาอย่างเงียบ ๆ
นางแอบเข้ามาในโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งและเข้ามาในห้องห้องหนึ่ง ก่อนจะกล่าวว่า “สุ่ยโหรวคารวะศิษย์พี่หวัง”
ในห้องนี้มีผู้คนมากมาย ศิษย์พี่หวังกล่าว “ในเมื่อมากันพร้อมแล้ว เช่นนั้นพวกเจ้าจงฟังให้ดี”
“เป้าหมายในการเข้าไปในซากปรักหักพังหนานหลิงในครั้งนี้ก็คือกระดูกศักดิ์สิทธิ์ เมื่อก่อนในซากปรักหักพังหนานหลิงมีคนระดับวิญญาณศักดิ์สิทธิ์อยู่ จะต้องมีโอกาสหาเจอแน่ พวกเจ้าแยกย้ายกันไปแอบแฝงเข้าร่วมสำนักอื่น เพื่อเสี่ยงโชคในครั้งนี้”
“ครั้งนี้ นอกจากคนของสำนักหลินเยว่ของพวกเราแล้ว ยังมีชายเหล่านั้นของสำนักหลางซิงมาด้วย พวกเราจะพ่ายแพ้ให้คนพวกนั้นไม่ได้เด็ดขาด จะต้องรีบหากระดูกศักดิ์สิทธิ์ให้เจอให้เร็วที่สุด ให้ฝ่
