นไร!”
เขาไม่รู้?
ทว่าปรมาจารย์หวงก็ไม่กล้าเอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกไป และทำได้เพียงพยักหน้าด้วยความเคร่งขรึมเท่านั้น
สุดท้ายแล้วปรมาจารย์หวงก็จำต้องลอบจัดการปรมาจารย์หลิวภายในสวนสุมนไพร และเขาก็ทำได้สำเร็จอีกด้วย
ส่วนมู่เฉียนซีนั้น แน่นอนว่านางก็ต้องเริ่มเก็บเกี่ยวสมุนไพรวิญญาณในทันที
อย่างไรเสียสำนักวารีเมฆาก็นับว่าเป็นสำนักนิกายระดับสามที่แกร่งกล้าไม่เบา สมุนไพรวิญญาณที่สำรองไว้ก็นับว่าไม่เลวเช่นกัน
เมื่อเก็บสมุนไพรวิญญาณเรียบร้อยแล้วนั้น มู่เฉียนซีจึงตบมือพลางกล่าว “จิ่วเยี่ย พวกเราไปกันเถอะ!”
เมื่อมู่เฉียนซีกลับออกไปแล้ว ปรมาจารย์หวงเองก็เตรียมที่จะเก็บข้าวของเพื่อที่จะหลบหนีไปเช่นกัน!
เมื่อสำนักวารีเมฆาได้ยั่วโทสะของเจ้าปีศาจน้อยนั่นแล้ว หลังจากนี้ก็คงจะต้องประสบแต่ความอับโชคเป็นแน่ หากเขายังอยู่ที่นี่ต่อไป คงมิวายพลอยเดือดร้อนไปด้วย!
เมื่อเจ้าสำนักวารีเมฆาเพิ่งกลับมาจากการช่วยคนของตน ผลปรากฎว่า…
“ท่านเจ้าสำนัก เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้วขอรับ”
“คลังสมบัติของสำนักถูกขโมยไปขอรับ”
“คลังยาก็ถูกขโมยเช่นกัน!”
“สมุนไพรวิญญาณในสวนสมุนไพรถูกถอนไปจนหมดเลยขอรับ”
เจ้าสำนักวารีเมฆารู้สึกโกรธเป็นอย่างยิ่ง “ไปสืบมาให้ข้า! ไปสืบมาว่าผู้ใดเป็นคนขโมยไป? ข้าจะจับมันมาทรมานให้สาสม!”
เดิมทีเจ้าสำนักวารีเมฆาก็รู้สึกตื่นเต้นกับการที่เขาสามารถบุกทะลวงพลังขั้นปราชญ์แห่งภูตระดับเก้าได้ และมันก็ควรจะต้องรู้สึกตื่
