ั่ง ศิษย์สายตรงของทั้งสามสำนักก็มองนางด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป
แข็งแกร่งยิ่งนัก!
ต่อมาสำนักวารีเมฆาก็หาเรื่องจะท้าประลองกับศิษย์สำนักลั่วเยว่อีก
พวกเขาไม่กล้าท้าประลองกับมู่เฉียนซี ดังนั้นจึงท้าประลองกับศิษย์พี่ทั้งสามคน
พวกเขาลงมือได้อย่างโหดร้ายมาก ศิษย์พี่ทั้งสามคนนั้นพ่ายแพ้ไปสอง ส่วนอีกคนก็พยายามสู้อย่างสุดชีวิต แต่ก็ทำได้เพียงเสมอเท่านั้น
ในที่สุดก็คว้าชัยชนะกลับมาได้แล้ว สีหน้าของสำนักวารีเมฆาดีขึ้นมาไม่น้อย
มู่เฉียนซีเอายาลูกกลอนออกมาพลางกล่าว “ศิษย์พี่ทั้งสามพักก่อนเถอะ สนามต่อไปมอบให้เป็นหน้าที่ของข้ากับศิษย์พี่ฉู่หลีก็แล้วกัน”
พวกเขากล่าว “พวกเราทำให้สำนักลั่วเยว่ต้องอับอายขายหน้าแล้ว”
ผู้อาวุโสเจ็ดกล่าว “วันนี้พวกเจ้าทำได้ดีมากแล้ว แม้จะยังมีอีกหลายจุดที่ต้องฝึกฝน แต่ข้าก็ไม่เคยอับอายต่อความพ่ายแพ้ของพวกเจ้าเลย”
“อีกอย่าง วันนี้สำนักวารีเมฆาไม่มีทางชนะได้แน่นอน”
มู่เฉียนซีมองไปที่ศิษย์ของสำนักวารีเมฆา และกล่าวว่า “ข้าจำได้ว่าสำนักลั่วเยว่ยังไม่ได้ท้าประลอง”
เจ้าสำนักวารีเมฆากล่าว “ถูกต้อง! เจ้าต้องการท้าประลองผู้ใด?”
อย่างไรเสียสำนักวารีเมฆาก็เป็นเจ้าภาพ คนของพวกเขาย่อมมีมากอยู่แล้ว
รวมหวังเจี้ยนผู้ที่นางเอาชนะไปได้ในก่อนหน้านี้แล้ว พวกเขาก็มีกันทั้งสิ้นถึงแปดคน และตอนนี้ก็เหลือเพียงแค่เจ็ดคนเท่านั้น
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าลงมือกับสำนักวารีเมฆาแบบยั้งมือไว้ไมตรี แต่สำนักวารีเ