นี่เล่นบ้าอะไร! โรงประมูลของพวกเจ้าไม่มีอะไรจะเอามาประมูลแล้วหรือ ถึงกับต้องเอาใบไม้มาประมูลเช่นนี้”
“ต้องเกิดความผิดพลาดขึ้นแน่นอน! นึกไม่ถึงเลยว่าแม้แต่ใบไม้ก็เอามาประมูลได้ อยากได้เงินจนบ้าคลั่งไปแล้วกระมัง!”
“……”
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังขึ้นรอบ ๆ แต่พิธีกรประมูลมีสติดีมาก
นางกล่าว “ใบไม้ใบนี้ลึกลับมาก พวกเราไม่รู้ความเป็นมาของมัน แต่ไม่ว่าจะโจมตีหรือจะทำลายมันเช่นไรก็ไม่มีสิ่งใดทำลายมันได้ อีกทั้งมันยังไม่กลัวเปลวไฟ โรงประมูลของพวกเราคิดว่ามันเป็นของวิเศษชิ้นหนึ่ง และเป็นของล้ำค่าชิ้นหนึ่ง”
มู่เฉียนซีเริ่มสนใจใบไม้ใบนี้ขึ้นมาแล้ว นางกำลังคิดวิเคราะห์ และก็พบว่าใบไม้ใบนี้ไม่ใช่สมุนไพรวิญญาณ!
อย่างน้อยก็ไม่ใช่สมุนไพรวิญญาณที่นางรู้จัก
ยิ่งใช้พลังจิตตรวจสอบ นางก็ยิ่งรู้สึกคุ้นเคยกับใบไม้ใบนี้เป็นอย่างมาก
บอกไม่ถูกว่าคุ้นเคยเช่นไร แต่มู่เฉียนซีตัดสินใจจะประมูลมันมา
พิธีกรประมูลกล่าว “ราคาประมูลเริ่มต้นไม่กำหนด ราคาประมูลที่เพิ่มแต่ละครั้งก็ไม่กำหนด ทุกท่านสามารถเริ่มประมูลได้”
ใบไม้ใบเดียว แม้จะฟังดูแล้วน่าเหลือเชื่อ แต่พวกเขาก็ยังคงคิดว่ามันไม่ได้มีประโยชน์อันใด
และในตอนนี้เอง มู่เฉียนซีก็เอ่ยปากขึ้นแล้ว
“หนึ่งหมื่นหยกซวนระดับสูง!”
“สาวน้อยผู้นั้นอีกแล้ว นี่นางเห็นหยกซวนเป็นก้อนหินไปแล้วหรืออย่างไร” คนอื่นต่างตกตะลึงพรึงเพริดขึ้น
มู่เฉียนซีสนใจใบไม้ใบนั้น นี่ก็เป็นเรื่องที่โม่ซวนคาด