ไม่ถึงเช่นกัน
เขากล่าวถามว่า “ใบไม้ใบนั้นมีอันใดพิเศษเหรอ?”
“ตอนนี้ข้ายังไม่แน่ใจ ประมูลเอามาให้ได้ก่อนค่อยว่ากัน”
มู่เฉียนซีเสนอราคาประมูลออกไปทำให้ทุกคนคิดว่าใบไม้ใบนี้ต้องเป็นของล้ำค่าเป็นแน่!
บางคนร่ำรวยมีเงินเหลือเฟือ แน่นอนว่าคนเหล่านี้ก็เสนอราคาประมูลตามด้วย เพื่อทำให้การประมูลของมู่เฉียนซีไม่ราบรื่น
“ห้าหมื่นหยกซวนระดับสูง!”
ทันทีที่สิ้นเสียงของเขา มู่เฉียนซีเพิ่มราคาขึ้นอีก “หนึ่งแสน!”
โรงประมูลเกิดความโกลาหลขึ้นแล้ว จ่ายหนึ่งแสนเพื่อแลกกับใบไม้ใบเดียว มันสนุกมากหรืออย่างไร อีกอย่างหนึ่งแสนหยกซวนเช่นนี้ นับว่าเป็นการล้างผลาญหยกซวนโดยแท้
มีคนไม่สบายใจ จึงเรียกราคาเพิ่มขึ้นอีก “หนึ่งแสนหนึ่งหมื่น!”
มู่เฉียนซีเงียบลงแล้ว นางมองออกว่าคนพวกนั้นตั้งใจ
คนเหล่านั้นเริ่มรู้สึกถึงเหงื่อเย็นที่ไหลพรากออกมาแล้ว หากใช้หยกซวนหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นชิ้นไปแลกกับใบไม้ใบเดียวเช่นนั้นจริง ๆ ต้องซวยเป็นแน่แท้
“หนึ่งหมื่นหนึ่งแสนครั้งที่หนึ่ง!” เมื่อทิ้งระยะห่างในการเสนอราคาเช่นนี้ พิธีกรประมูลจึงเริ่มนับแล้ว
“หนึ่งแสนหนึ่งหมื่นครั้งที่สอง!”
ยังไม่มีผู้ใดเสนอเพิ่มราคาออกมา สีหน้าของคนที่เสนอราคาผู้นี้เริ่มซีดขาวราวกับกระดาษ!
และในขณะที่พิธีกรประมูลกำลังจะนับครั้งที่สาม มู่เฉียนซีก็ล่าวขึ้นด้วยความเกียจคร้านว่า “เอาล่ะ! ข้าเพิ่มหยกซวนให้อีกชิ้นก็แล้วกัน!”
มู่เฉียนซีเพิ่มหยกซวนเพียงแค่ชิ้นเดียว ก็ทำใ
