พิเศษเมื่อได้ใบไม้ใบนี้มา เขาจึงไม่รบกวนนางแต่อย่างใด
มู่เฉียนซีกลับมามีสติอีกครั้ง นางยิ้มพลางกล่าวว่า “ครั้งนี้ได้ของดีมา ข้ามาไม่เสียเที่ยวเลยจริง ๆ”
โม่ซวนกล่าว “หัวหน้าหอมู่ บัตรผลึกซวนสีม่วงใบนี้เจ้าเอาไปใช้ก่อน กำไรส่วนแบ่ง ข้าเอาไว้ในนี้แล้ว”
“เช่นนั้นข้าไม่เกรงใจแล้วนะ”
นักปรุงยานั้นผลาญเงินเก่งมาก เนื่องจากสมุนไพรวิญญาณล้วนแต่มีราคาสูงลิ่วทั้งสิ้น
โม่ซวนยังมีเรื่องมากมายที่ต้องจัดการ ดังนั้นเขาจึงเดินทางออกจากเมืองเฟิงหุยไปก่อน
มู่เฉียนซี หลิ่วซู่และพวกเตรียมตัวไปพักผ่อนหนึ่งคืน วันพรุ่งถึงจะเดินทาง
เดิมทีหลิ่วซู่อยากเชิญพวกเขาไปพักที่จวนท่านเจ้าเมือง แต่มู่เฉียนซีกลับปฏิเสธ อยู่ในเมืองเฟิงหุยพักอยู่ในโรงเตี๊ยมดีที่สุดแล้ว
จากนั้นไม่นานก็มีคนมาหาพวกเขา!
มู่เฉียนซีเปิดประตูออกมา มองไปที่คนแปลกหน้าเหล่านั้น “พวกเจ้ามีเรื่องอันใด?”
ชายวัยกลางคนที่สวมชุดสีเหลืองผู้หนึ่งกล่าวว่า “แม่นางน้อยก็คือคนที่ประมูลหญ้าวิญญาณไปได้ในวันนี้ใช่หรือไม่! ข้าอยากจะถามแม่นางน้อยสักหน่อยว่า ต้องทำเช่นไรแม่นางน้อยถึงจะยอมมอบหญ้าวิญญาณนั้นให้แก่ข้า”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยความเย็นชาว่า “ของที่อยู่ในมือข้าแล้ว ไม่มีเหตุผลใดต้องมอบให้คนอื่น พวกเจ้ากลับไปเถอะ! อย่ามารบกวนเวลาพักผ่อนของข้า”
ผู้ช่วยของชายชุดเหลืองผู้นี้เกิดความไม่พอใจขึ้นแล้ว เขากล่าว “ท่านอาจารย์ของพวกข้าเป็นถึงนักปรุงยาแห่งสำนักวารีเมฆา
