เชียวนะ พลังความแข็งแกร่งของท่านอาจารย์ข้าเกือบจะถึงขั้นที่หลอมยาลูกกลอนขั้นศักดิ์สิทธิ์ได้แล้ว เจ้าอย่าได้ทำนิสัยเช่นนี้กับท่านอาจารย์”
นักปรุงยาที่เกือบจะถึงขั้นที่หลอมยาลูกกลอนขั้นศักดิ์สิทธิ์ได้กับนักปรุงยาขั้นศักดิ์สิทธิ์ห่างชั้นกันมาก เพียงแต่ว่าชายไร้ยางอายผู้นี้ชอบที่จะรักษาหน้าตาของตัวเองเช่นนี้
มู่เฉียนซีกล่าว “นิสัยข้า เป็นเช่นไรเหรอ ข้าก็พูดชัดเจนอยู่แล้ว พวกเจ้าฟังภาษาคนไม่ออกหรืออย่างไร?”
“ในเมื่อเจ้าไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง เช่นนั้น…ข้าจะสั่งสอนเจ้าเอง”
เขาถูกมู่เฉียนซียั่วโมโห ดังนั้นจึงลงมือกับมู่เฉียนซีทันที
มู่เฉียนซีกล่าวน้ำเสียงเย็นชาว่า “ไสหัวออกไปให้พ้น!”
นางโคจรพลังวิญญาณขึ้นและเตะคนผู้นั้นกระเด็นลอยออกไป
ตุบ! ไม่ใช่เพราะพลังของเขาไม่แข็งแกร่งพอ แต่ความเร็วของมู่เฉียนซีเร็วเกินไป สุดท้ายเขาจึงถูกโจมตีจนหน้าฟกช้ำดำเขียว อับอายขายหน้ายิ่งนัก
.
